Pashto, Dari & Urdu Poetry پښتو، دری او اردو شاعری

[Millatpal Noorzai]

اصیل پښتون دین، اسلام او پاک قران خوښوي
یو والی او ملګرتیا د مسلمان یی خوښه وې

چه ګورم داسی خنزیر ته سر ټیټی ولاړ
داسی پښتون به څه رنګه پښتونستان خوښوي

ده عرب او ده پنجاب لپاره وژنمه خپل وروڼه
یمه ژمن چي پاکوم به دغه سیمه له پښتونه
ده دالخور ده غلامئ طوق مي په غاړه
ژړوم ده میندو خویندو زخمی زړونه

[Admin Khan]

Poem by REHMAN BABA

عالمان دي روښنايي ددې دنيا
عالمان دي د تمام جهان پېشوا

Lights in the world are those, who know,
Guides of mankind are those, who know

که څوک لار غواړي و خداى ته و رسول ته
عالمان دي ددې لارې رهنما

When looking for the road to God
And prophet, ask from those, who know

کيمياگر که د کيميا په طلب گرځي
همدمي د عالمانو ده کيميا

The alchemist in his research
Finds sympathy with those, who know

په مجلس د عالمانو به سرۀ زر شي
که څوک کاڼى وي که لُوټه د صحرا

A desert stone will turn to gold
In company with those, who know

جاهلان دي په مثال د مرده گانو
عالمان دي په مثال د مسيحا

An ignorant is like a corpse,
Like Jesus Christ are those, who know

چې مرده يې له نفسه ژوندي کېږي
عالمان دي واړه هسې اوليا

For by His breath the dead arose,
The saintly breath of those, who know

هر سړى چې رتبه نۀ لري د علم
سړى نۀ دى خالي نقش دى گويا

Those are not humans, only shells,
The empty ones, who do not know

زه رحمان حلقه بگوش د هر عالم يم
که اعلٰى دى که اوسط دى که ادنىٰ

No matter to which low degree,
REHMAN will serve the ones, who know

[IamDZJ]

که مې ستا اوربل را خپور کړ
زه به بيا د سهر باد يم

نو به ته زما شيرينه
زه به ستا مين فرهاد يم

^^^^^^
هله زر شه زرشه زرشه
يوه مسکا تورو ته ور کړه

چې مې نظم دی نيمګړی
يوه اروا تورو ته ور کړه

÷÷÷÷÷
له ما مه ځه، مه ځه ، مه ځه
چې دردونه مې ويښيږي

کوم راکړي تا په مينه
پرهرونه مې ويښيږي

÷÷÷÷÷
چوي مې چوي مي زړه مې چوي نور
ستا وږمو پسې مې ګله

ګلورينه غيږه راکړه
شه سپرلی شه مې بلبله

ستا يادونه دې راغلي
د ځيګر په ګودر ناست دي

ورکوم وينې په لپو
زما د زړه په کوثر ناست دي

[graveyardofempires]

ده عرب او ده پنجاب لپاره وژنمه خپل وروڼه
یمه ژمن چي پاکوم به دغه سیمه له پښتونه
ده دالخور ده غلامئ طوق مي په غاړه
ژړوم ده میندو خویندو زخمی زړونه

edit

[Millatpal Noorzai]

^^^ I refuse to subject Pashto poetry to further malign and am posting a last verse to conclude our ongoing poetic argument:

دروېشه !ما او زمري لارکړه له طالبه چپه
ویل یې ځان ایستل په کار دي دبلا له مخه

[Millatpal Noorzai]

Khushal Khan Khattak/خوشحال خان خټک بابا

Am no mughal, which cries with pains
I can rear vengeance in my bleeding veins
I, Afghan, once have taken some respite,
Will then settle all accounts to your “delight”

[Millatpal Noorzai]

Jalal Amarkhel/جلال امرخیل



غزل

تا ته کیسه په دیواله کې د تصویر نه ده زده
ما ته ګیله په خپل حالت مې له تقدیر نه ده زده

کومه عظیمه او شهکاره فلسفه د جهان
د قلندر چې زده ، هغه د جهانګیر نه ده زده

ته مې یاغي د نظام بوله مغل پاله ؛ خو زه
د سر سودا کوم ، سودا مې د ضمیر نه ده زده

زړه مې دې مات کړ ، غږ یې وخوت چې بدنام شاعر شې
بغیر له دې بله ښیرا د دې فقیر نه ده زده

هغوی به کله هم د ژوند له رازه نه شي خبر
چا ته چې ژبه د بنګړو او د ځنځیر نه ده زده

مینه مې زده ده خو په لاره د منصور او مجنون
په طریقه مې د ملا نه زده ، د پیر نه ده زده

جلال بازار د ګمنامۍ کې هم ګمنام پاتې شو
هر څه یې زده دي خو ناره یې د تشهیر نه ده زده

[Digital Malang]

Hehe

پاکستان
مُقدس قاتلوں کی سر زمیں ہے
ہیں دستی بم یہاں کے لعلِ یمنی
کلاشنکوف کا بازو حسیں ہے

یہ ہے القاعدہ کی تربیت گاہ
یہ خطبہ گاہِ مارِ آستیں ہے
یہ اُمت مارشل لائوں کی اُمت
یہاں کی شہریت بھی عسکریں ہے

یہ جنگل ہے یہاں آئین و قانون
تریسٹھ سال سے کوئی نہیں ہے
کڑے پہرے ہپیں ہر سو دہشتوں کے
ہر اک مومن کی صورت خشمگیں ہے

خُدا کا نام مت لے اس وطن (پاکستان) میں
یہاں ڈالر ہی اسمِ آخریں ہے
وہاں پر مُفلسی کا کام کیا ہے
جہاں قصرِ صدارت زرگریں ہے

تلاشِ دار میں بغداد مت جا
ہلاکو خان کا مقتل یہیں ہے
بگاڑا قوم کا چہرا زدن میں
کہ جی ایچ کیو کا مُکہ آہنیں ہے

کہاں کا ملک ، کیسی قوم اے یار
ندامت سے خمیدہ ہر جبیں ہے

شہیدوں کا یہ ریستوراں ہے ، مسعود
ہر اِک پہلو میں حورِ نازنیں ہے

[Millatpal Noorzai]

Roghanai/روغانۍ

مغرب به ولې په قومونو حکومت نه کوي
چې يې حکمت، هنر او زيار ته ادامه ورکړله

د خيال دنيا يې تش په خيال پورې محدوده نکړه
بلکې هر خيال ته يې د اوسپنې جامه ورکړله

[Millatpal Noorzai]

Abdul Rehman Baba/رحمان بابا

که سل ځله زويه غوره وي تر لوڼو
صدقه شه ناقابل زويه تر لوره
چې په ننګ او په ناموس تر لوڼو کم وي
خداى دې مور کاندي په هسې زويو بوره
ننګيالي تربرونه ښه دي او که نه وي
ننګيالۍ تر له هم ښه ده تر تربوره

[Millatpal Noorzai]

Abdul Qadir Khattak/عبدالقادر خټک

وينځه که ا صيله وي، که توره وي که سپينه
ښکلې شي تر حورو چې پرې راشي دزړه مينه

[Millatpal Noorzai]

Saif-ul-Rehman Saleem/سیف الرحمن سلیم


اوس به کۀ خېر وي خپل جهان جوړ کړو
مـــونږه تقدير به د انسان جـــــوړ کړو
ستورى به مزکې ته پسخيږي زمــــــــونږ
مونږ به دې مزکې نه اسمان جوړ کړو

داسې جهان چې خوشحالي وي پکـښې
هـــر يـــــــــو موسم د سکالى وي پکښې

د هر چا شونډو ته خنـــــــــــــــدا ورسى
او د هـــرچا سره سيالي وي پکښې( زيرے)


ما تـه معلوم نۀ دے شباب څۀ وي؟
څۀ ته نغمې وائي رباب څــــــــۀ وي؟


مېکده څۀ وي مېخوران څـــــوک دي؟
ما نه دي هېر زما ياران څـــــــوک دي ؟

ما نـــــه زمــــــا د غـــــم تشــــريح غواړه
کـــــۀ مناسب وي بيا تفــــــــريح غواړه


مــا نـــه بربنډ اولس لبــــاس غــــواړي
پريـــــوتې خلق رانــــه لاس غــــــــــواړي


مـــا نـــــه چاپېــــــره يتيمان ناست دي
لوږو وهلي ماشـــــــومــــــان نـــاست دى

کله تيـــونس کلـــــه ويـــت نــام له ځم
زۀ د عوامو هـــــــر يـــــــو لام لـــــــــه ځم

راځه اشنا چې اول قــــام جــــوړ کړو
بيا کۀ فرصت وي بيا به جام جوړکړو

[IamDZJ]

اوښکې وچی د لیمه شی زه به درشم
چی دردونه می ساړه شی زه به درشم
ارمانونو مه بل کړی پر زړه اور دی
د غم ورکه قافله شی زه به درشم
تور لحد نه به دی جارشم سر تر پایه
د غمو ډیوه که مړه شې زه به درشم
ستا دېدن زما ارمان شو تر قیامته
ارمانونه که ډیوه شې زه به درشم
ستا مزار باندې به وژاړم په چیغو
شیرین یاد به دی تازه شی زه به د رشم
د حفیظ پر زړه دې ډیر ډیر ارمانونه
درېغه درېغه که لمبه شې زه به درشم

[Breshna]

[ATTACH]6614[/ATTACH]

[Breshna]