Pashto, Dari & Urdu Poetry پښتو، دری او اردو شاعری

[Shehbaz Khan]

Raat din ho ka'yenati mas'alay darpesh,
Aur jab thak jaye to us shokh ko chaira karay ..

[Arooj Khan]

Bewafa heer kra nor ye ma yadawa...!!!

Pashto Ghazal

Starge zma pa shogiro stare shwe,
Pa intizaar sta da ratlo stare shwe.

Waai har chaata da zargi khaloona,
Laka baran pa waredo stare shwe.

Yo zal takleef oka yo so qadama,
Ma raza bia k pa ratlo stare shwe.

Za ka shom stare pa laton dar pase,
Ta hum ashna pa patedo stare shwe.

Sa de pa meena ke mondal zargia,
Pa khandedo pa jaredo stare shwe.

Bewafa heer kra nor ye ma yadawa,
Zargia khwar she pa salgo stare shwe.

Zaan de raswsa kralo namrada eshq ke,
Nadan zargia pa gilo stare shwe.

Da che na mre ao na raghege KHIYALA,
Kharegi bia pa asweloo stare shwe.

[IamDZJ]

د تهمت جیل کې بندی شو ګرفتار زړه
دا د شوخو شوخو سترګو یو بیمار زړو
زلیخا و پاکې مینی تا ورځار کړ
د یوسف غرور د لاسه نا کرار زړه
د مجنون جنون د مینی لیونتوب و
د لیلا په عقیدو کې خوار و زار زړه
د فارهاد د تورې وار اواز چی راغی
د شیرینی پرې زخمی شو وفادار زړه
ماته سترګو کی حالونه د زړه وایه
داسې نا چه پری خبر شي د اغیار زړه
د حفیظ د ژوند رازدار خو پاک الله دی
چا ته وسپړم د مینی دا داغدار زړه

[Arooj Khan]

STA PA CHAM BANDE

Sta pa cham bande ratlama kho ta na we,
Ghale ghale jaredama kho ta na way.

Sta tapos me chana hom kawale na sho,
Da har chana sharmedama kho ta na we.

Tola shpa Janana sta pa intizaar ke,
Laka shama swazedama kho ta na we.

Obahwar me da wesaal qismat ke na oo,
Laka panra zyaredama kho ta na we.

Da qismat tyare me ohko ranra na kre,
Laka Gul orajedama kho ta na we.

Za IMDAD oom na qarara pa hejraan ke,
Be oryazo waredama kho ta na we.

[Breshna]

[Breshna]

[IamDZJ]

خدایه ! عقل چی و زړه دې ولې راکړ؟
په یو ملک کې دوه خودسره بادشاها

ولې ما ته دې عطا کړ فکر و خیال ؟
ولې ولې په رڼا ورځې خوبونه؟

ولې جوړ دې د یار سترګو کې جنت کړ؟
ولې تریخ دې کړ بیلتون او خوږ وصال؟

خدایه ولې دې ځوانې هر چا له ورکړه؟
خدایه ولې دې پیدا کړل امیدونه؟

ولې ما له دې د ولې طاقت راکړ؟
خدایه ولې، خدایه ولې، خدایه ولې؟

[Breshna]

دمورغېږه ټوله مينه

جوړپدې دنياجنت دی،دمورغېږه

دخدای رحم وشفقت دی،دمورغېږه

دنيا واړه دمورغېږه کې،پرته ده

ګهواره دبشريت ده،دمورغېږه

انسانيت دمورله غېږې،شروع کيږي

سرچينه دبشريت ده،دمور غېږه

محبت دمورپه غېږه کې،زده کيږي

مدرسه دمحبت ده،دمور غېږه

دمور مينه کې ريااوتذويرنشته

سرترپايه صداقت دی،دمورغېږه

دمورغېږه درازونو،ګنجينه ده

خزانه دلوړحکمت ده،دمورغېږه

دمورغېږه کې نفرت اوکرکه نشته

ډکه واړه دالفت ده،دمورغېږه

په للوللوکې رازدنصيحت شته

ښه اغازدنصيحت دی،دمورغېږه

دژوندکړه وړه ،ټول همدلته شروع کيږي

ښه ټاکونکې دقسمت ده،دمورغېږه

دشاهانوپه دربارکې،موندل نه شي

کوم دربار چې دعزت دی،دمور غېږه

په دنياکې نعمتونه دخدای ،ډيري

خوترټولو خوږنعمت دی،دمور غېږه

په دنياکې ئې مثال اوساری نشته

دومره ډکه دلذت ده، دمور غېږه

دمورغېږه ټوله مينه ،مينه مينه

ټوله مينه ،ټول رغبت ده،دمور غېږه

زه قيام ئې دستايلونه ،عاجزيم

.دومره لوړ نوم دصفت ده،دمورغېږه

[Breshna]

سپرلى

سپرلى راشه سره ګلونه په هر لور وكره


د پيغلوڅڼوته ګلاب اوسره غاټول وكره


رويبار د مينى مرور دى ولى نه را درومې


د هرميئن زړۀ ته د مينې باغ سمسور وكره


توري بلبلي په جغار وايي بهار راغلى


په لوړو غرو ورته شنه بوټي لور په لور وكره


سپرليه وكړه ګذر ډكه خُله خندا غواړمه


دګودر غاړو ته يو څوګُلونه نور وكره


دمنګوټو په شنه لمن انجنو هارونه جوړكړل


په ګودرو ځمونږ دشنو بنګړيو شور وكره


خوږې خوږې خبري راوړه ګلشنوته زمونږ


د نابللو ميلمنو سرونه تور وكره


نعيم وايې چى سپرلى راشى ځلمى غوندى شم


دا څو د مينى پيغامونه په هر كور وكره


- محمدنعيم كاكړ -

[Breshna]

ارمان

په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
له یو بل ځاریدل وو څومره ښه کلي والي وه
خبره د تندي وه داسې نه چې د تالي وه
سینه به د بغضونو نفرتونو نه خالي وه
غمونه به شریک وو هم شریکه خوشالي وه
افسوس چې نن هیر شوی دا هنر د پښتنو
په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
که پت به يې جامه وه نو الفت به يې عادت وو
واړه غوندې وجود کې به د غره هومره همت وو
په ژبه غوڅیدو يې کله پریخی صداقت وو
حجره د پښتنو کې به څه ښکلی عدالت وو
اشر دی تالا شوی هم ګودر د پښتنو
په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
وفا به د پښتون بچي د پلار نیکه دوتر وو
په کشر کې حیا وه هم په مشر کې اثر وو
مطلوم له دلاسه وه د ظالم سره ډغر وو
نعره د اتفاق وه لر او لر او بر د پښتنو
په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
په ګل وطن کې اوسې پرې بهیږي دریابونه
په شنو ځنګلو پټ دي ستا د غرونو دنګ سرونه
په خاوره کې دې کیږي رنګارنګ میوې فصلونه
دا دشتې دې د سرو زرو کانونه دي کانونه
اغیارو خیتې وکړې په دوتر د پښتنو
په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
د بل په لاس لوبيږو هم جنګیږو مړزان یو
ملګرو مونږه ټول د تباهۍ په لور روان یو
مونږ ټول د پښتنې ژبې په خپله قاتلان یو
دا مونږه د راتلونکي نسل ځکه مجرمان یو
سپارلی مو اغیار ته مقدر د پښتنو
په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
په لر او بر ویشلی يې وجود ته دې خطره شوه
نن ستا د اتفاق لوړه ماڼۍ ایره ایره شوه
خاوند يې د سرو سپينو ولې برخه دې سپیره شوه
پښتونه ستا په درمند د اتڼ قیصه متره شوه
لټومه عندلیب چرته سنګر د پښتنو
په ژوند به یو ځل اوینم اختر د پښتنو
عندلیب دیر تالاش

[Shehbaz Khan]

ستا سايل مړ نه دي لا ساه اخلی
لا دي د مړو سترګو بلا اخلی
بازار راټول که صندوقچه بنده که
بنجاري۰ څوک د دړد سودا اخلی
ن ن دا زمادمرګ او ژوند فيصله
جانان رقيب اخلی که ما اخلی
هغه پرون چه ي جانان رد کوو
ن ن د جانان کره پناه اخلی
په ګلزارونو ميني نه داو کوو
مېېنان خاوري د صحرا اخلی
مجبوری ځار د خپل انګنړ دن نه
د خپل ګلاب نه خله په غلا اخلی
زړه مي درپاتي که راټول مي نه کړو
پويه شوم نوره مي حيا اخلی
سايله دا ساده توب دا جواری
دروغ په بيعه د ريښتيا اخلی

[Arooj Khan]

محبت.....

وہ کہتا ہے
کیا میرے بعد کسی سے محبت ہوئی تمہیں
میں کہتی ہوں
محبت دہرائے جانے والا سبق نہیں ہے
وہ کہتا ہے
کیا مجھے بےوفا کے نام سے یاد کرتی ہو
میں کہتی ہوں
ہمارے درمیان وفاؤں کا تعلق ہی کب تھا
وہ کہتا ہے
میرے ذکر پر رو لیتی ہو گی
میں کہتی ہوں
بارشوں کا موسم گزر چکا ہے
وہ کہتا ہے
تمہارے لہجے میں بہت اداسی ہے
میں کہتی ہوں
بہار پر خزاں کا موسم اتر چکا ہے
وہ کہتا ہے
تمہاری آنکھوں میں اتنی گہرائی کیوں ہے
میں کہتی ہوں
سمندر کی گہرائی دور سے کب نظر آتی ہے

[IamDZJ]

داشنا ياد

يادونه دې چې زړه ته څه پريشان راغلي دي
شوقونه هم خيالونو ته بل شان راغلي دي

اشنا له مانه پاتی هغه شور دی چې ته غواړې
لمسون ته بيا نازونه دې څه وران راغلي دي

غمونه دي تسل د زړه شيبو د بيلتانه کې
بيلتون يي راته ګران غمونه ګران راغلي دي

پو شوي رقيبان دي چې څه وايمه ښکاره دی
ښکاره مقابلې ته په ميدان راغلي دي

بهار د محبت کې زونګې نوې را په غوږ شوې
ګلشن د وخت نه ښکلې بلبلان راغلي دي

چې خوب کې مې ليدلې معلوميږي حقيقت دی
اثري د سحر مخکښې تر اذان راغلي دي

داوښکو واړه څاڅکي د ليلا دمنزل شوق کې
په مخ باندې قطار لکه باران راغلي دي

له ډيرې رسوايي ژبۍ ته لفظ دانکار راغلی دی
يادونه يي نن زړه ته څه حيران راغلي دي

محب ته دهجران او د وصال شرحه قصه شوه
انشا کې حقايق لکه داستان راغلي دي

[IamDZJ]

ښځه مينه ده هم پوهه ښځه رازدژوندانه ده

ښځه مورد بشريت ده دخوښيوخزانه ده

ښځه کيف دمحبت ده دساقي په خمخانه کې

ښځه نوم د حقيقت ده تل دمينې ترانه کې

ښځه ستره شخصيته نابغان په غيږکې روزي

ښځه ښکلې پښتنه ده ننګياليان په غيږ کې روزي

ښځه څانګه ده دګلو دانسان د ژوند په بڼ کې

ښځه لښته دسره زرده معلوميږي دګلرنګ کې

ښځه مينه ده وفا ده ښځه ژوند لره ښکلا ده

ښځه ښکلې خديجه ده د اسلام د دين رڼا ده

ښځه تل دسولې غږ ده دجنګونولسيزو کې

ښځې وګورئ ژړيږي ستړي شوي په سلګو کې

احترام لتانه غواړي که هرڅوک يي خو انسان يي

يوه مورغيږکې لوې شوې دحفيظ دزړه ارمان يي

[badmash_khel]

^
Typical feminist poetry