Pashto, Dari & Urdu Poetry پښتو، دری او اردو شاعری

[Breshna]

انشاء الله


زما د بابا کور او ورور به خدای که يو صلا شي
د وينو په دې ډنډ کې به يو نوی ګــــل پيدا شي

سحر د ستوري ځل کې څه تازه غوندې رڼا شته
د لويـــو بــــابــــاګانو ارمــانـونو کـــې ګــــډا شته
اسمان وايي جنت به دا ويرانه پښتونخـــوا شي

د تورو غرو لمنو کې خــــــــوږه خوږه مسکا شته
دا وخــت کـــه خــونړی شـي د سرونو مـناره شـي
زما نـــوی غــيرت به ېــې له کومي نه ښکاره شي
تاريــخ به د فــطرت سره زمـــا د کــــور سبـــا شي

که ډير ېې تاو راتاو کړې خو ماتيږي ګورې نـــــــه
تس نس دي خو ننګونه ېې وره کيږي ګورې نــــــــه
چې موږ ورته رښتيا شو نو دا هر څه به رښتيا شي

زما د کور ليتکی د سړيتوب د خونې نــــــور دی
په سر کې ورورولي ده په نظر کې ېې ســرور دی
په نــوې زمـــانه کـــې بـــه يـــو نـــوی سبـــا راشــي

[Breshna]

راغلـــــــي نا بللــــــــي



خپل ځان او بل پرې وژني خو وسلې پردۍ پردۍ

سرونه یې غټ غټ خو ارادې پردۍ پردۍ دي


پوهېږم له مېړانې را وتلي یاست ډګر ته


شپه ورځ سرونه ښندئ خو نقشې پردۍ پردۍ دي


ډېر مه ورته ګډېږه را نسکور به شې کمبخته


نڅاد ډېره وکړه خونغمې پردۍ پردۍ دي


دلوی دښمن مزدورو هم مو وژني هم پرې نازئ


باور پرې کوئ تاسوخو وعدې پردۍ پردۍ دي


سبابېګالګیا درته راوړي دکرکې توري


منم، کاتبان ستادي خوکیسې پردۍ پردۍ دي


دا تاسو یې چې څښئ پکې زهرجنې غوندې ښکاري


شراب به مو دځان وي خوپیالې پردۍ پردۍ دي


ور واچوه واسکټ دې چې استاد دې جنتي شي


زموږ په قبرستان کې خو جنډې پردۍ پردۍ دي


دا نه وینې، چې زانګي بېګناه پاس په هوا کې


سرونه دي زموږ خو غرغرې پردۍ پردۍ دي


دخدای لوی جهان تنګ کړي لکه سپم دوړې ستنې


زاهد مو کلیوال خو موسلې پردۍ پردۍ دي


قومي مشران راوژني طبیبان او معلمان هم


جامې یې زموږ په شان دي خوڅېرې پردۍ پردۍ دي


لس کاله شوو، چې خوب مو یوه شپه هم سم ونه کړ


بانډې زموږه خپلې خو چاپې پردۍ پردۍ دي


جانانه ځه چې جوړه کړو جونګړه په ځنګل کې


په دې کلابند ښار کې خو ګزمې پردۍ پردۍ دي


پخپلو کې موږهیڅ وخت سره لاس اوګرېوان نه وو


دوروڼو قومو مینځ کې خوفتنې پردۍ پردۍ دي


دعلم او معرفت په ځای یې سره اورونه راوړل


یو بل تورنوو خو دسیسې پردۍ پردۍ دي


تنکي تنکي ګلان راماتوي دوی در په در کړې


په لر بر پښتونخوا کې خوحملې پردۍ پردۍ دي


زموږ دکلي مینځ کې نړیواله جګړه پیل شوه


هستي مو دبابا ده خوتوبرې پردۍ پردۍ دي


له سلو قصابانو غوا مرداره شوه هغه ورځ


دوی هر یو ښه ماهر و خو چړې پردۍ پردۍ دي


پرون یې دکرزي ترږیره لاندې بارخر تېر کړ


داته څلوېښتوملکو خو پهرې پردۍپردۍ دي


راغلي نا بللي دې خدای ژرله سیمې ورک کړي


بسمله ملک زموږخو ادارې پردۍ پردۍ دي

[Breshna]

خوارقسمت

زمونږوي ددستارسړئ، دبل دلاس ګوډۍ ووزي

مونږئې دطلاپه خيال ساتو،خاورين کودۍ ووزي

خپل راته ښکاره شي،دخپلوئ په مينه لاس ورکړو

پرې کړي رانه لاس ،داظالم خپل بريښي پردۍ ووزي

غورې دياری کړي،مونږته راشي دياری په نوم

چورشو په ياری کې،ياران ټول دغلو غدۍ ووزي

څوک راته دوياړپه دود،پګړۍ په سرراوتړي

مونږته دپګړۍ ولونه،دغاړې غړوندۍ ووزي

څوک دګلوښکلئ هار،په غاړه کې راواچوي

مونږته بيا همدغه هار،زيږپړئ دزندۍ ووزي

مونږته خدای قسمت اوتدبير،دواړه خوار راکړي دي

ښه وکړو،که بدوکړو،قيامه ترې بدۍ ووزي

[Arooj Khan]

Da stargo tor da jwand arman da zra takor janana
mata sta mina shwa da tol umar peghor janana

Pa rub qasam chi da khpalzaan na rata gran yi gula
chata di prikhlem bi asri osom pa oor janana

Ma kho da jwand hara lahza wa sta pa noom likali
sanga di oway bia me ma raza pa kor janana

Za khu ba sta om ta zama v khu afsos afsos de
wali badal shwi zra di sho tak tor janana

[Arooj Khan]

یہ دِل یہ پاگل دِل میرا کیوں بجھ گیا آوارگی
اِس دشت میں اِک شہر تھا وہ کیا ہُوا آوارگی

کل شب مجھے بے شکل کی آواز نے چونکا دیا
میں نے کہا تُو کون ہے اُس نے کہا ’آوارگی

لوگو بھلا اُس شہر میں کیسے جئیں گے ہم جہاں
ہو جرم تنہا سوچنا لیکن سزا........آوارگی

یہ درد کی تنہائیاں یہ دشت کا ویراں سفر
ہم لوگ تو اُکتا گئے اپنی سُنا آوارگی

اِک اجنبی جھونکے نے جب پوچھا میرے غم کا سبب
صحرا کی بھیگی ریت پر مَیں نے لکھا آوارگی

اُس سمت وحشی خواہشوں کی زد میں پیمانِ وفا
اِس سمت لہروں کی دھمک کچا گھڑا آوارگی

کل رات تنہا چاند کو دیکھا تھا مَیں نے خواب میں
محسنؔ مجھے راس آئے گی شاید سدا آوارگی

[Arooj Khan]

مکیں مدتوں سے مکاں چھوڑ آئے
پہ یادوں کے انمٹ نشاں چھوڑ آئے
زباں پر ابھی تک بھی چھالے پڑے ہیں
کوئی حرف ہم درمیاں چھوڑ آئے

بھلے دشت ہو، یا کہ ہو گھر کا آنگن
“جہاں بھی گئے، داستان چھوڑ آئے”

کوئی پیش رو کو نہ مشکل پڑے گی
لہو سے بھرے ہم نشاں چھوڑ آئے

کوئی اور آوارگی کر رہا ہے
ارے ہم تو کوۓ بتاں چھوڑ آئے

بہت رہ چکے بستی_خواب میں ہم
یقیں مل گیا ہے، گماں چھوڑ آئے

مقید ہوے ذات میں آج وہ جو
ازل سے زمیں و زماں چھوڑ آئے

ابھی عشق سے ہم نبرد آزما ہیں
کئی عارضی امتحاں چھوڑ آئے

دل_گمشدہ کا پتا ہی نہیں ہے
یہاں چھوڑ آے، وہاں چھوڑ آئے؟

کمی زندگی بھر نہ پوری ہوئی وہ
جو ہم ایک پل رائگاں چھوڑ آئے

مزاحم ہوے کچھ، مگر پھر اچانک
بھنور میں ہی ہم کشتیاں چھوڑ آئے

ابھی تو برابر کا سودا ہے یارو
بہت دور سود و زیاں چھوڑ آئے

خلا میں ہی ہم ہو گئے ہیں معلق
زمیں سے گئے، آسماں چھوڑ آئے

کوئی گھر کی جانب نہ آے گا واپس
سر_دشت ایسا سماں چھوڑ آئے

زباں مصلحت میں کہیں رک گئی تھی
بیاں کے بھی پیچھے، بیاں چھوڑ آئے

فقط منتظر ہیں تمہارے ہی شاہین
وہ مقتل میں تیغ و کماں چھوڑ آئے

[Arooj Khan]

خوابوں کا اِک جہاں مجھے دے گیا کوئی
مٹی کا اِک مکان مجھے دے گیا کوئی

وہ دل میں رہ گیا ہے کہ دل سے اُترگیا
کتنا عجب گُماں مجھے دے گیا کوئی

صحرا پہ اپنے گھر کا پتہ لکھ گیا تھا وہ
مِٹتا ہوا نشان مجھے دے گیا کوئی

ماہ و نجّوم نوچ کے سُورج بُجھا دیا
پھر سارا آسمان مجھے دے گیا کوئی

کشتی میں چھید اُس نے کیا اور اُس کے بعد
کاغذ کا بادبان مجھے دے گیا کوئی

[IamDZJ]

mahwe zanjeer e hawas bodan daleel hosh nest
har k mebeeni ba qaid e zindage, deewana ast

[Yousafzai Pakhtun]

اداس دل كی ویرانیوں میں بكھر گئےہیں گلاب سارے
یہ میری بستی سے كون گزرا نكھر گئے ہیں گلاب سارے

وہ دور تھا تو حقیقتوں پر سراب كا اك گماں سا تھا
وہ پاس ہے تو گماں ہے كہ حقیقتیں ہیں سراب سارے

نجانے كتنی شكایتیں تھیں٬ نجانے كتنے گلے تھے ان سے
جو ان كو دیكھا تو بھول بیٹھے سوال سارے جواب سارے

جو وہ نہ ہوتا تو كس طرح میری سوچ كو پھر حروف ملتے
بس ایك ہی ذات نے دئیے ہیں كتاب كو میرے باب سارے

[Arooj Khan]

نہ افغانیم و نی ترک و تتاریم
چمن زادیم و از یک شاخساریم
تمیز رنگ و بو بر ما حرام است
کہ ما پروردۂ یک نو بھاریم

Called whether Tartars, Turks or Afghans, we
Belong to one great garden, one great tree,
Born of a springtide that was glorious.
Distinction of colour is a sin for us.

(Allama Iqbal )

[Arooj Khan]

Za kho sta agha yadoono pase jaram,
da wafa agha lawzoono pase jaram,
Che zama da zra pa kor ba zalzala shwa,
za da naaz agha wakhtono pase jaram,
Rasha biya yo so waade agha c okra,
sta da khule pa setamono pase jaram,
Tol jondon me sta pa gham ke shogera sho,
stare stare pa khobono pase jaram,
Che AMIR ba pake skal sharab da meene,
Sta da sro shondo jamaoono pase jaram

[Breshna]

احمدشاه بابا


دور دانی دی مرغلري
فلسفې منطق یې لاره
په کړند لارکښې بهادري

ستر سالارد قوتونو
پوه افغان د لوړفکرونو
زیږتاریخ نه یې جوړشوی
سترښونځې دسیاستونو

کارنامي یې د ویاړونو
غټ قوت شود قومونو
ستربری د«پانی پت» یې
جوړ تاریخ د ولسونو

څه لمسیان که کړوسیان دي
ترینه پاتی افغانان دي
تیره وار دتوری شرنګ یې
پکوه کړي یې دښمنان دي

و پاچا د ولسونو
عادل مشرد ملکونو
ګڼل شوي لکه صدر
وطبیب زمونږ دردونو

شرنګ دتوری یې په ډارکړل
یرغلګریې نن ناچارکړل
له پښولاندی اوربل شوي
دغی خاوره نه یې بیزارکړل

دغه خاوره میړنیو
تل ساتلی له پردیو
تاریخی ویاړیې یادیږي
شملي لوړي دپګړیو

[Arooj Khan]

Zama Mulk Ba Khaista Kegi Ta Ba Gory
Tol Jahan Ba tre zaregi Ta Ba Gory

Da Che Nan Pake Har Khwa Korona Wran di
Da Janat Ba Abadegi Ta Ba Gory

Da Che Nan Pake Boyona Da Barod Di
Khusbuyane Ba Khwaregi Ta Ba Gory

Da Manam Che Paky Sre Wene Bahegi
Batoran Ba Ratokegi Ta Ba Gory

Khair Ka Nan Pake Har Khwata yo Khafgan De
Har Ghamgeen Ba Khushalegi Ta Ba Gory (Insha Allah)..

[Breshna]

احمدشاه بابا


ستا د عشق له وينو ډک سوه ځېګرونه
ستا په لاره کې بايلي زلمي سرونه

تا ته راسمه زړګی زما فارغ سي
بې له تا مې انديښنې د زړه مارونه

که هر څو مې د دنيا ملکونه ډير سي
زما به هېر نسي دا ستا ښکلي باغونه

د ډهلي تخت هيرومه چې را ياد کړم
زما د ښکلي پښتونخوا د غرو سرونه

د رقيب د ژوند متاع به تار په تار کړم
چې په تورو پښتانه کا ګوزارونه

د فريد او د حميد دور به بيا سي
چې زه کاندم پر هر لوري تاختونه

که تمامه دنيا يو خوا ته بل خدا يې
زما خو خوښ دي ستا خالي تش ډګرونه

احمد شاه به دغه ستا قدر هير نه کا
که ونيسي د تمام جهان ملکونه

[Arooj Khan]

Zama da meene da Ezhaar 6 ta ta pata lagi,
Pa ma ba khawre ve Ánbaar 6 ta ta pata lagi.

Sta da yaray arman ba za yama wajale yara,
Sta pa yarano ke da Yaar che ta ta pata lagi.

Ma ba aghoste v da khawro sadar khore ba yam,
Da khpal pradi ao da Aghyar 6 ta ta pata lagi.

Da zwanai bagh ba me khazan ve rajawale yara,
Da sro gulono da Gulzaar che ta ta pata lagi.

Mata che pata lageda da zwanai war me ter oo,
Ter ba ve sta da husan War che ta ta pata lagi.

Sta setamono ba ashna yam begunah wajale,
Da begunah ao Gunahgaar che ta ta pata lagi.

Za IMDAD KHIYAL ba sirf paate kitabono ke yam,
Zama da Sali da Mazaar che ta ta pata lagi.