غزلې، نظمونه، هائېکو، سندرې او قطعې

[Gohar Nangyal]

ما دې کلے ګناهنګار کړی
بيا دې خَېر دے ما پۀ دار کړی
مجبوری داسې يو شے دے
سړے هر څۀ ته تيار کړی
لېونے به ترې بل نۀ وی
چې پۀ ښکلو اعتبار کړی
چې دې ناوری، پرېږدَوه ئې
څۀ به اوکړی، ځان به خوار کړی
مونږ به څنګه روغ شو پاتې
دا دومره ځان سېنګار کړی

مانېرۍ کښې ګوهر اوسی
دا دې خدائې ګلِ ګلزار کړی
ګوهرجان مانېرۍ صوابۍ

[Gohar Nangyal]

لټون
دَ يارانو تړون غواړو
مدام مرګ دَ بېلتون غواړو
دَ مرګ کُومی کښې هم ياره!
سرګرمى دَ ژوندون غواړو
دَ جرس پۀ هر يو غږ کښې
نوے نوے پاڅون غواړو
دَ ښائېست همه شهرت له
يو هنګام دَ جنون غواړو
اننګو دَ نن سبا کښې
بيا سُرخى دَ پرون غواړو

شيرين ياره! پۀ هر حال کښې.....!
مګر خېر دَ پښتون غواړو
شيرين يار يوسفزۍ

[Gohar Nangyal]

نۀ لۀ اقراره چرته ځی، نۀ لۀ انکاره اوځی
ستا پۀ اوږدو اوږدو وعده سړے لۀ کاره اوځی
جوړې لمبې مې دَ زړګی دننه پاتې نۀ شوې
خړ خړ لوګی چې دَ بر کلی دَ چېناره اوځی
هغه چې خپل کلے پرېږدی، څۀ لېونے خو نۀ دے
ستا پۀ پېغور باندې شرمېږی، ستا دَ پاره اوځی
دَ ژمی لنډې لنډې ورځې پکښې ستا يادونه
دا لېونے به دې آخر هم لۀ روزګاره اوځی

څوک ئې دَ بندو دروازو سېوری ته هم نۀ پرېږدی
مخلص ګرم نۀ ده چې پۀ نيمه شپه لۀ ښاره اوځی
ثانيه مخلص

[Gohar Nangyal]

چې پوئې نۀ شی دَ ماحول پۀ تندی خلک
هغه تل وی دَ سوچونو بندی خلک

چې پراتۀ وو نو پراتۀ اوس هم پراتۀ دی
خپل منزل ته شی نزدې ګړندی خلک

تش پۀ دې شی پېژندے چې منتشر دی
بل نوم نۀ لری زمونږ دَ کندی خلک

مړی هېڅ کؤلے نۀ شی خو حېران يم
ستا مړې سترګې څنګه وژنی ژوندی خلک

تۀ خاطر غندې پۀ تشه خلۀ ئې غواړې
قيسه! يار باندې سرونه شېندی خلک
نمروز قيس، شوقد چارسده

[Gohar Nangyal]

ما کۀ خلک ستا پۀ جفا پېژنی
تا خلک پۀ مينه زما پېژنی

شپه دې وی پۀ ما، خو ستا پۀ زلفو کښې
بيا مې زړګے کله سبا پېژنی

هېڅ کله به ما لېونے بولی نـَه
چا چې تۀ لېدلے ئې، تا پېژنی

نن چې پۀ جامو کښې نۀ ځائېږمه
نن مې اورېدلی دی؛ ما پېژنی

زۀ ئې پۀ ګناه ثواب کښې ګېر کړمه
خدائېګو! کۀ دا دواړه ملا پېژنی

ستا دَ کوڅې لارې قيس ته اونيسی
سپی هم ستا دَ مېنې ګډا پېژنی
نمروز قيس

[Gohar Nangyal]

آه -----دروند پښتونه
شيرين يار يوسفزۍ

نۀ شمله، نۀ دې جرګه شته
نۀ حجره، نۀ دې کټونه
نۀ چيلم شته نۀ کَسبيان شته
نۀ دې رعب او نۀ برېتونه

نۀ تۀ مشر هسې پاتې
نۀ دې هغه کشران شته
نۀ دې ”راشه“، نۀ دې ”درشه“
نۀ دې هغه دسترخوان شته

دروند پښتونه! ځان دې خوار کړۀ
تا لۀ ژونده جوړ بازار کړۀ

[Gohar Nangyal]

مشر نځو خان ته
دَ دې کلى ثانى پلاره
نر سالاره لوىْ سرداره
سينه وره، وضع داره!
دَ خپل قام لۀ غمه خواره!
مُناره درپسې ژاړى
راشه بيا ورته پۀ لاره
کۀ دا لارې دى غْوَږ شوى
ستا دَ اَس دَ ټاپ دَ پاره
سر لۀ ګوره کا راپورته
ګوره! کلے تر بازاره
دا منم؛ څۀ ځان ځانى ده
دَ هر چا ده خپله چاره
هره چاره بازارى ده
خلقه شؤله سودماره
مګر ستا دَ نرې وينې
يو څو څاڅکى تازه داره
دا دَ نوى کُول ځلمى دى
دَ خپل وخت نه خبرداره
لۀ مړانې عبارت دى
پۀ جذبه دَ ننګ سرشاره
”اجازه “ دې يوه غواړى
دا دسته ده نوره تْياره
باتوران دى خو بس دا چې
اوس بې مشره، بې سالاره
څۀ به ښۀ وى کۀ بيا راغلې
دَ تا ډاډ ته پامته داره
يا خپل سورے راپېرزو کا
پۀ دا هُم دې منت باره
دَ دې کلى ثانى پلاره!
نر سالاره! لوى سرداره
شيرين يار يوسفزۍ

[Gohar Nangyal]

[Gohar Nangyal]

شيرين يار يوسفزۍ زروبۍ کلے صوابۍ

[Gohar Nangyal]

[Gohar Nangyal]

[Gohar Nangyal]

[Feroz Afridi]

dair Ala dair khukalay kalam.
ALLAH Pak de sherin Yaar seb ta da khushalo zeeri warkree.

[din]

salam dhr dhrh manana ch da sherona dh zamoz sarh sherak karh manana.

[Gohar Nangyal]