Tweet
د ګلاب ګل
يه د ګلاب ښکلــوکيــه ګلـــــــه ځــــه پــه مخـــه دې ښـــــه
زمــــــا شيـــرينــــې لـــه زمــــا لــــه خـــوا ســــلام يوســـه
هغه شيرينــــه محبــوبـــه چـــې هـــم ئې زه خراب کــــــړم
هم ئــې خپــل وخت،هغــــې تــه دا رنګــې پيغــــام يوســــه
ورتــــه دا ووايــــه چــــې اوس خـــو بـــه پوهــيــږې کـــه نــه
چـــې پـــه ګلاب دې يـــادومــــه نـــو مطلـــب مـــې څــه وي؟
تـــه د ګلاب غـــونـدې نــازکـــه ښـــائسـتـــه ئـــــې لښتـې!
زمــــا تشبيـــه کښـــې صــداقت شيرينـــې وي کــه نــــه وي
د جــونـــو مـيــرې هـغـــې پيـغـلـــې تــــه دا هــــم ووايـــــه
هغـــه چـــې خپـــل اسمـــانـــي حســن ئــې پنهان ســـاتلے
چـــې کــــه تـــه هـــــم لکـــه د ګل وے پــه بيــديـــا زرغـونــه
ستــــا حســــن هــــم بـــه بـــې ستـــاينــې وے تر ګوره تللے
چـې پــه تيــره کښــې وي ښـائسـت هــډو قيــمت نــه لـــري
زمــــا شــيـــريــنــــې محــبــوبـــې لــــــږه جــلـــــوه وښــــائيه
مخ را څــرګنـــد کـــړه چـــې دنيــــا دې ارزوګانـــــې و کـــــړي
ورتـــــه ګلابــــــه وايـــــه دا هـــومـــــره حيــــا مــــــه کـــــــوه
د ګلاب ګلـــــه! بيــــا د يـــــار پـــه غــيـــــږ کښــــې ورژيـــــږه
چـــې هــغـــې پيــغــلـــې تـــه د حســـن اصـليـت ښکاره شي
تـمــــامــــي ښــکلــــي ټــــول خـــواږه وي يـــــو ساعت د پاره
چــې ستـــا پــه مرګ کښــې ورتــه دغــه حقيقت ښکاره شي
(قلندر مومند)
د قلندر مومند د انګريزئ نه ترجمه کړې د ګلاب ګل زما په خوښو نظمونو کښې دي! دلته درسره د ايډمنډ والر د انګريزئ
نظم شريکوم هيله ده چې اصل نظم نه به هم محظوظ شئ!
o, Lovely Ros
GO, lovely Rose,
Tell her that wastes her time and me,
That now she knows,
When I resemble her to thee,
How sweet and fair she seems to be.
Tell her that's young,
And shuns to have her graces spied,
That hadst thou sprung
In deserts where no men abide,
Thou must have uncommended died.
Small is the worth
Of beauty from the light retir'd:
Bid her come forth,
Suffer herself to be desir'd,
And not blush so to be admir'd.
Then die, that she
The common fate of all things rare
May read in thee,
How small a part of time they share,
That are so wondrous sweet and fair.
Edmund Waller
نظم شريکوم هيله ده چې اصل نظم نه به هم محظوظ شئ!
o, Lovely Ros
e
GO, lovely Rose,
Tell her that wastes her time and me,
That now she knows,
When I resemble her to thee,
How sweet and fair she seems to be.
Tell her that's young,
And shuns to have her graces spied,
That hadst thou sprung
In deserts where no men abide,
Thou must have uncommended died.
Small is the worth
Of beauty from the light retir'd:
Bid her come forth,
Suffer herself to be desir'd,
And not blush so to be admir'd.
Then die, that she
The common fate of all things rare
May read in thee,
How small a part of time they share,
That are so wondrous sweet and fair.
Edmund Waller
....im illiterate in my own language....
Comment