Announcement

Collapse
No announcement yet.

Poetry of Ijaz Yousafzai

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Poetry of Ijaz Yousafzai

    Da Khawro Kalay -- Nazam
    --------------------------------------
    by Ijaz Yousafzai.
    This is a depiction of a traditional Pashtun village, where every household carries distinct sufferings and turmoils.
    .د انسان ژوند لوغړن دی ددی خټو په کوټو کې

    [I]تلوسې ستړی ستومانه ، د ليمو په مقبرو کې
    [I]د سړو اسويلو ژالې د چټونو په وښکو کې
    [I]حسرتونه په سينو کې مات خوبونه په ککو کې [/
    [I]دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی [/I
    [I]دی ځما د ژوندون څلی دغه زوړند کور چې وينې ، [/
    [I]نهر دا ماشوم دی اوليد ، په سلګو سلګو اودۀ شو [/
    [I]په جولۍ د بې وسۍ کې په زبيرګو زبيرګو اودۀ شو [I]
    [I]غټه اوښکه يی په سور مخ ننکۍ د مفلسۍ ده [I]
    [I]د غريبې مور په چل ول ، په دهوکو دهوکو اودۀ شو [/]
    [I]دی ځما د خاورو کلی دا چې لوږه په کې پايي [/]
    [I]دغه زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی [I]
    [I]دډيوې تته رڼا کې ، وخشتونه رارويږي [I]
    [I]د مجبورې کونډې اوښکی په خيرن بالښت څڅيږي [/]
    [I]د ژوندون په پانسي ګاټ کې چې د مرګ لاری ته ګوري [I]
    [I]په صليب د غريبۍ چې هرهورځ مري بيا رغيږي [I]
    [I]دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی [/]
    [I]دغه زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی /I]
    [I]پسې بهر دی چې خاوند يې د مودو نه ، مزدورۍ [I]
    [I]د يو اوږد انتظار بوجهـ د سرتوری په ځيګر دی [I]
    [I]د ساړه انغري خواته په سړه ايره کې ناسته [/I
    [I]د غمژنې مور په غيږ کې درې کلن ماشوم نهر دی [I]
    [I]دا رنځوره چې پرته ده دا ددی کلي ابۍ ده [/I
    [I]په خيرن خيچن ماحول کې د ارمان يوه سلګۍ دا [I]
    [I]تش بوتل د دواېۍ ته په چاودلو سترګو ګوري [I]
    [I]په زړه بړستن کې ملاسته يو قيصه د بې وسۍ ده /]
    [I]دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی [I]
    [I]زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی [I]
    [I]د کتاب او د مکتب نه چې محرومه په ازل دى [/I
    [I]چې د رزق په تکل کې په پښې ابله پښو په زغل دی [I]
    [I]د لقمان په لاس کې لور دی افلاطون په سنډه سور دی [I]
    [I]د غربت منګول کې انښتی څه مجبوره مستقبل دی [/I
    [I]دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی [/I
    [I]دغه زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی [/I
    [I]د ازل تور شوکوومه ددی ښاوری د تندي نه [/I
    [I]بس تر پوزې پوری راغلم د ماحول د ساه ډوبي نه [/]
    [I]د خزان ددې خپسې دمنګول نه ځان اوباسم [/]
    [I]دادی خپله حصه اخلم نن په زور د پسرلي نه[/
    Last edited by Guest; 09-22-2010, 05:41 PM.

  • #2
    Originally posted by Jasmine
    Wah wah Ijaz lala, how long have you been writing for?
    Thank you Jasmine for liking the poem.Some stanzas have gone out of order, while uploading the poem. This poem was first flashed on KhyberWatch.com, a few years back under my netname Sakhi Arsala Khan.Shortly, I intend to upload my Shaeree tolga, " Lapa Ao Samandar",which was published in 2007.

    Comment


    • #3
      د انسان ژوند لوغړن دی ددی خټو په کوټو کې

      تلوسې ستړی ستومانه ، د ليمو په مقبرو کې
      د سړو اسويلو ژالې د چټونو په وښکو کې
      حسرتونه په سينو کې مات خوبونه په ککو کې

      دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی
      دی ځما د ژوندون څلی دغه زوړند کور چې وينې

      نهر دا ماشوم دی اوليد ، په سلګو سلګو اودۀ شو
      په جولۍ د بې وسۍ کې په زبيرګو زبيرګو اودۀ شو

      غټه اوښکه يی په سور مخ ننکۍ د مفلسۍ ده
      د غريبې مور په چل ول ، په دهوکو دهوکو اودۀ شو
      دی ځما د خاورو کلی دا چې لوږه په کې پايي
      دغه زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی
      دډيوې تته رڼا کې ، وخشتونه رارويږي
      د مجبورې کونډې اوښکی په خيرن بالښت څڅيږي
      د ژوندون په پانسي ګاټ کې چې د مرګ لاری ته ګوري
      په صليب د غريبۍ چې هرهورځ مري بيا رغيږي
      دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی
      دغه زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی
      پسې بهر دی چې خاوند يې د مودو نه ، مزدورۍ
      د يو اوږد انتظار بوجهـ د سرتوری په ځيګر دی
      د ساړه انغري خواته په سړه ايره کې ناسته
      د غمژنې مور په غيږ کې درې کلن ماشوم نهر دی
      دا رنځوره چې پرته ده دا ددی کلي ابۍ ده
      په خيرن خيچن ماحول کې د ارمان يوه سلګۍ دا
      تش بوتل د دواېۍ ته په چاودلو سترګو ګوري
      په زړه بړستن کې ملاسته يو قيصه د بې وسۍ ده
      دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی
      زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی
      د کتاب او د مکتب نه چې محرومه په ازل دى
      چې د رزق په تکل کې په پښې ابله پښو په زغل دی
      د لقمان په لاس کې لور دی افلاطون په سنډه سور دی
      د غربت منګول کې انښتی څه مجبوره مستقبل دی
      دا چې لوږه په کې پايي ، دی ځما د خاورو کلی
      دغه زوړند کور چې وينې ، دی ځما د ژوندون څلی
      د ازل تور شوکوومه ددی ښاوری د تندي نه
      بس تر پوزې پوری راغلم د ماحول د ساه ډوبي نه
      د خزان ددې خپسې دمنګول نه ځان اوباسم
      .....


      Comment


      • #4
        ZA da ALLAH pak mannnnnnnn chay da Ijaz da Topic na makhay mar na shwam

        DA KHAWRAY Ka LAULUNA PAT DI
        KHU HAR SARAY BILHOL KHU NAWEY lala da Wara Perzona wamana...
        .....


        Comment


        • #5
          Originally posted by shlombay
          can you please upload the others too. I like your style of writing.
          Yes, shlombay khana! shortly uploading. I thank Allah and I am lucky that people like Dr. Yar Muhammad Maghmoom ( renowned Pashto Phd.scholar), Majidullah Khalil ( Ptv General Manager), Laiq Zada Laiq ( Director Radio Pakistan) and Ustad Muhammad Asif Samim ( reputed Pashtun scholar from Afghanistan), have written foreword and criticism on my work, Lapa Ao Samandar.

          Comment


          • #6
            Admin Khana! I am extremely sorry, just a slip of finger
            Last edited by Guest; 09-24-2010, 12:37 PM.

            Comment


            • #7
              لــــــــــپـــــــــــــــــــــه او سمنــــــــــــــــــــــــدر


              د کتاب او د مکتب نه چې محرومه په ازل دى
              چې د رزق په تکل کې ابله پښې ګرځي په زغل دی
              لقمان په لاس کې لور دی افلاطون په سنډه سور دی
              د غربت منګول کې انښتی څه مجبوره مستقبل دی
              .................................................. ..................................................



              په يوه لپه کښې ځائي شوې د فکرونو سمندر دے
              دا اعجاز د تخيل دے دا د شعر فن و هنر دے

              دا د مينې ترانې دي د وطن خوږمې نغمې دي
              دا د ژبې سنديسې دي د خپل دود دستور دفتر دے


              يو اوږد ليک مې ليکٰي وو خو پوسټ نه شو
              ستاسو ټول مينه والو مننه
              د ګران اعجاز لالا د کتاب لپه او سمندر په مينه او درناوي کښې دا دوه شعرونه د خراج تحسين په توګه
              Last edited by Feroz Afridi; 09-24-2010, 04:03 AM.

              Comment


              • #8
                ڼوکيا په دے نظم د آعجاز خه وس اوکه او په ښکلي ديزاين جوړکه دا حما ډير خوښ دے کنه

                ددے نه د اعجاز د عظمت پته لګي چه څومره عظيم انسان دا
                ديره مننه اعجـــــاز چه ځما فرمايش د پوره کړو هاهاهاهاها
                الله د درته لوي او ښکلے او د عظمت ژوند درکړي
                د پښتون قام يو سرمايه يي
                الله د د هر شر نه په امان ساته


                Comment


                • #9
                  د دې مصرعې يو تورې د بل توري سره انخښتې دے دا په پاس خپل نظم کښې سره بيل بيل که

                  په صليب د غريبۍ چې هرهورځ مري بيا رغيږي

                  په صليب د غريبۍ چې هره ورځ مري بيا رغيږي

                  Comment


                  • #10
                    .........

                    Sallamona WWP ao Pf
                    Attached Files
                    .....


                    Comment


                    • #11
                      Nokia de ke sa stanza ke paste keedo sara rad o badal shaway da
                      ma che koom pa khpal post ke bia lag saheeh karray da ta woogoora laka no 5 aw 17 line ke makhke rosto da
                      no da zama da post na copy ka plz

                      کي په کښ هم بدل شو کښ دا اوس

                      دغسے ددي په ځائ اوس دے دا
                      او لکه ننکي په ځائ ننکئ

                      او څه پکښ پيسټ کيدو سره بدليګي داسے ما سره څو ځله شوي دي

                      دے ډيزاين له سور رنګ او آندلس فونټس کښ ليکنه مه کوه ساده لکه څنګه چه ځما په دے پوست کوم فونتس دي ډير به خوند اوکړي
                      Last edited by Guest; 09-24-2010, 08:24 AM.

                      Comment


                      • #12
                        د خاورو کلے


                        اعجاز يوسفزئ
                        .د انسان ژوند لوغړن دے ددے خټو په کوټو کښ
                        تلوسې ستړی ستومانه ، د ليمو په مقبرو کښ
                        د سړو اسويلو ژالې د چټونو په وښکو کښ
                        حسرتونه په سينو کښ مات خوبونه په ککو کښ

                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دے ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے

                        دا نهر ماشوم دی اوليد ، په سلګو سلګو اودۀ شو
                        په جولئ د بې وسۍ کښ په زبيرګو زبيرګو اودۀ شو
                        غټه اوښکه يی په سور مخ ننکئ د مفلسئ ده
                        د غريبې مور په چل ول ، په دهوکو دهوکو اودۀ شو

                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دے ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے


                        دډيوې تته رڼا کښ ، وخشتونه رارويږي
                        د مجبورې کونډې اوښکی په خيرن بالښت څڅيږي
                        د ژوندون په پانسي ګاټ کښ چې د مرګ لاری ته ګوري
                        په صليب د غريبۍ چې هره ورځ مري بيا رغيږي


                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دے ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے

                        چه خاوند يي د مودو نه مزدورئ پسے بهر دے
                        د يو اوږد انتظار بوجهـ د سرتوری په ځيګر دے
                        د ساړه انغري خواته په سړه ايره کښ ناسته
                        د غمژنې مور په غيږ کښ درې کلن ماشوم نهر دے

                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دی ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے



                        دا رنځوره چې پرته ده دا ددی کلي ابئ ده
                        په خيرن خيچن ماحول کښ د ارمان يوه سلګئ دا
                        تش بوتل د دواېۍ ته په چاودلو سترګو ګوري
                        په زړه بړستن کښ ملاسته يو قيصه د بې وسئ دا


                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دے ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے

                        د کتاب او د مکتب نه چې محرومه په ازل دى
                        چې د رزق په تکل کښ په پښې ابله پښو په زغل دی
                        د لقمان په لاس کښ لور دے افلاطون په سنډه سور دے

                        د غربت منګول کښ انښتی څه مجبوره مستقبل دے

                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دے ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے

                        د ازل تور شوکوومه ددے خاورے د تندي نه
                        بس تر پوزې پوری راغلم د ماحول د ساه ډوبي نه
                        د خزان ددې خپسې د منګول نه ځان اوباسم
                        دادے خپله حصه اخلم نن په زور د پسرلي نه

                        دا چې لوږه په کښ پايي ، دے ځما د خاورو کلے
                        دغه زوړند کور چې وينې ، دے ځما د ژوندون څلے
                        Last edited by Guest; 09-25-2010, 11:32 AM.

                        Comment


                        • #13
                          mannnnnnnnnnnnnnnnnna dasey ma poya wa kna charta

                          da Ghrunu Aprdi awo charta

                          staso pa shan Pukhtan Ustazan Ijaz lala Wabkha

                          chay Dar khushala wam bya rabanday Lawantub asaar kawe

                          zka ma sta pa sherunu ka akha dakhwa sham.......haha
                          .....


                          Comment


                          • #14
                            Originally posted by Jasmine
                            What does Admin Khan have to do with your poetry? I don't get your post.
                            I don't know why did I post it. I appologise to Admin and you. May be I did it when half asleep.

                            Comment


                            • #15
                              Grano Feroz Khana, Shehram Khana ao Nokia!
                              I am tremendously indebted for correcting and designing my poem. In fact it went wrong while up loading, and I could not set it right. I am grateful to my younger brother Nokia for rendering it a decent design. Feroz Afridi is very dear to me and I value his good wishes. Shehram is exceptionaly, very sweet and loving and I am at loss to find proper words to reciprocate his affections.

                              Comment

                              Working...
                              X