Announcement

Collapse
No announcement yet.

پښتو مزاحيه شاعري

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • پښتو مزاحيه شاعري

    پۀ يو کور کښې ئې ورور نه چې بيل کړے سکه ورور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے
    پۀ خپله خپل کالۀ کښې لګَؤلے چې ئې اور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے

    کۀ خر وی چې پېسه ورڅخه راشی نو سړے شی
    دَ کلی مَړَنے شی
    هر چا باندې بيا ښۀ لګی مئېن پرې خپل پردے شی
    نازونه ئې اوړے شے
    کۀ زۀ يم او کۀ بل دے پۀ درشل ئې پروت نسکور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے



    دَ بعضې بعضې کس پۀ لاس کښې دوه ګزه تسبې وی
    پېنځه وختے«وخته ئې» سجدې وی
    پۀ چل ول ئې لېکلې خپلو خوېندو نه حصې وی
    اېمان دَ دۀ پيسې وی
    پۀ لام لباس خو ښکلے دے پۀ زړۀ باندې چې تور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے


    رشته چې چا نه غواړې، وائی چرته کښې نوکر دے
    پۀ کلی کۀ بهر دے
    دا هېڅوک تپوس نۀ کړی مسلمان دے کۀ کاپر دے
    دله دے او کۀ نر دے
    جوړ شوے دا رواج دلته دَ هر کلی او کور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے

    حجرې زمونږه شاړې شولې، سپی پکښې توغړېږی
    پېريان پکښې اوسېږی
    اوس نشته اتفاق خلک دَ يو بل نه ترهېږی
    هر کس ځان ځان له کېږی
    منګے شته نۀ رباب شته، خوند پېکه دَ ټنګ ټکور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے



    څوک وائی چې اجمېره! پۀ بيان کښې دې ډېر زور دے
    لفظونو کښې دې اور دے
    څوک وئی چې نَه!!!!!ښۀ دے؛خو بس دا ده چې لږ سپور دے
    يو قِسم له پېغور دے
    پردی زړونه پرې رېبې! دا دې نظم دے کۀ لور دے
    دا ټول دَ پَېسې زور دے



    ×××××××××× ××××


    دغه مخامخ هغه بوډۍ ده چې قيصو کښې وي
    دا هغه بوډۍ ده چې ئې ذکر ترانو کښې وي
    دې څلور زامن وو لېږلي چې به جنګ کوي
    يا به د مذهب يا د وطن په نامه جنګ کوي
    هغه څلور واړه شهيدان شو د وطن په نوم
    ځان ئې قربان کړو لکه بلبل د چمن په نوم
    بيا هغه پنځم چې ئې په کور دننه پاتے وۀ
    دا د سترګو تور ئې يوه نخښه د ميراتے وۀ
    هغه اخري زوے ئېورولېږلو ځوان شو
    دے هم د وطن په نام و ننګ باندې قربان شو

    نو ذکر د بوډۍ همېشه کېږي په قيصو کښې
    اوس غريبه خېر غواړي د کلي په کوڅو کښې


    Na soz sho na saaz sho,
    Bas hasy jwand tamam sho

  • #2
    ازادي

    ازادي


    کۀ تۀ مرې نو په تا نشته پابندي
    ازادي دې مبارک شه ازادي

    په يو ملک کښې دېر ظالم وۀ حکومت
    اخر خلقو ترې نه وکړو بغاوت
    پکښې وشولو بسيار جنګ و جدل
    اخر دا چې حکومت ئې کړو بدل
    خوشحالي شوه خلقو جشن ونماځلو
    هر سړے به په خندا وۀ ګډېدلو
    چې د ظلم او د جبر موده لاړه
    په ظلمونو هم د جبر موده لاړه
    پس د دې به مونږ د ظلم نه ازاد يو
    په نعمت د ازادۍ باندې به ښاد يو
    وه راغلې په وطن باندې ښادي
    ازادي دې مبارک شه ازادي

    په يو ځائے کښې وو راجمع درې کسان
    يو جولا وۀ، دوېم شپون او بل دهقان
    ګرفتار وۀ ډېر په ظلم او زخمت کښې
    په دوي ټېکس وۀ تير شوي حکومت کښې
    چې جوﻻ به دغه خپل کار چلولو
    نو يو تان به ئې حاکم له ورلېږلو
    په دهقان باندې يو من وۀ د غلې
    او په شپون باندې يو ګډ وۀ د رمې
    دغه درېواړه په دې بلا خوشحال وو
    چې خلاص شوي د ټېکسونو د جنجال وو
    دغې درې واړو کوله نن ښادي
    ازادي دې مبارک شه ازادي

    چې ناڅاپه راښکاره شولو کوتوال
    وئيل ئې پاڅئ چې ذره نشئ اټال
    وئيل جولا ته ئې چې دوه تانه د کپړې
    او دهقانه تۀ دوه منه د غلې
    شپونه تۀ به راله دوه ګډوري راکړې
    د دې نوي حکومت ټېکس به ادا کړې
    دغه درې واړه حېران او پرېشان شول
    او کوتوال ته په فرياد او هۍ سوران شول
    کوتوال ووې دا خو ستاسو حکومت دے
    ډېر تعمير او ترقۍ ته ضرورت دے
    اوس مو خپله ده ښادي او ابادي
    ازادي دې مبارک شه ازادي

    کوتوال ووې په خندا چې احمقانو
    د هاتي په غوږ کښې ودۀ يې نادانانو
    بدل شوے دلته صرف حکومت دے
    رعيت هم هغه شانې رعيت دے
    بدنصيبه رعيت به هغه شان وي
    حکومت د صدارت کۀ د سلطان وي
    تخت هم هغه وي څهرې ورته بدلېږي
    جسم هغه وي جامې ورته بدلېږي
    تۀ منږک يې اے منږکه خاورې کنه
    ستا نصيب دے صرف خاورې کنستنه
    تۀ به چورلے بس په شان د برندي
    ازادي دې مبارک شه ازادي

    حکومت کۀ د وزير کۀ د باچا وي
    رعيت به دغه رنګې په ژړا وي
    په دې څۀ کۀ ټټو لاړ شي راشي خر
    رعيت به همېشه ګرځي نهر
    ازادي، جمهوريت او بادشاهت
    تش نومونه دي د يو رنګې حالت
    حکومت کۀ د چا تور وي کۀ د سپين وي
    د اولس زړګے به هر وخت پکښې شين وي
    کۀ واړۀ دي او کۀ لوئي چې حاکمان دي
    د اولس دپاره يو رنګ شرمخان دي
    د خوارانو همېشه وي بربادي
    ازادي دې مبارک شه ازادي
    Na soz sho na saaz sho,
    Bas hasy jwand tamam sho

    Comment


    • #3
      ډير ښکلے نظم دے او ډيرے رشتيا خبرے د کړی دے - نظم ليکل مه پريږده جاری ساته
      The end of Ignorance, is the beginning of Knowledge.
      Knowledge has no end. It keeps expanding into the infinity.

      Comment


      • #4
        Warkya dar kha.......kha ya jwanday khu da .........da cha di ?....sheruna
        .....


        Comment

        Working...
        X