Announcement

Collapse
No announcement yet.

غزل

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • غزل

    د ستــم بـــادونــه راولــه فلــــکـــه
    ما د زغم خیمه په دې میدان کړه لکـه

    نن د ستا د بې رخۍ سره په زد شوه
    اوښکه راغله په لیمو کښې مې شوه کلکه

    عاشقئ او یارانې په لوګو نه شی
    څو د زیست د بلا خیټه نه وی ډکه

    څه نصیب څه په میراث کښې پاتے نه وو
    څه مې تا څه مې دنیا کړه برخه ورکه

    لکه کانړې چه بې ځایه شی نو سپک شی
    داسی سپک شوم پښه مې نه لګی په زمکه

    زه فیروز درسره هسې کلی ژاړم
    ګنی نه مې دلته کور شته نه کوډکه
    Last edited by Feroz Afridi; 08-12-2010, 06:08 PM.

  • #2
    manana prince

    Comment


    • #3
      manana.
      Taht Amr

      Comment

      Working...
      X