Tweet
غزل
هم هغه خلک وو اورونه یې کړهٔ بل دلته کښې
چې په امیر او محافظ به مو بلل دلته کښې
چې د تعبیر په ارمان درد سره اشنا شوم خلکه
خود به له سوخته مې خوبونه پرېښودل دلته کښې
د چا د نوم سره منسوب مې وه د زړه کورکی
څه سراې خو نه وه چې به هر څوک اوسېدل دلته کښې
نه محبت او نه یاران مې په زړه ښه راغلي
چې ځاې کړي جوړ پکښې نو وروستو شي بدل دلته کښې
هغه چې ذکر یې کتاب او په نصاب کښ نشته
هغه غدار هغه بدنام زمونږ اتل دلته کښې
هر روښان فکره دلته ګېر دی د فتوو په جال کښې
د هر وګړي د خلې تاؤ د پټکي ول دلته کښې
بیا د پټکو او د بوټانو منځ کښې روغې کېږي
بیا به توئېږي دی زمونږ وینې ته چل دلته کښې
چې د ګل مخو نه کړي طمع د وفا لېونی
بل څوک به نه وي د توقیر غوندې پاګل دلته کښې
۲۵-۰۳-۲۰۱۴