Tweet
غزل
لکه سپوږمۍ وي په اسمان يواځې
داسې په زړۀ مې ستا ارمان يواځې
همسفر ډېر وو خداې زده چرته لاړل؟
دَ عشق پۀ دشت کښې يم روان يواځې
دې کېفيت له دَ ژوند څۀ نوم ورکړم؟
چې روح يواځې هم مې ځان يواځې
زمونږه زړۀ زمونږ ځيګر پښتونخوا
دا مو شناخت دا مو پهچان يواځې
بس دې دَ دې هېواد نه کډه کوؤ
دلته پټکي دي او بوټان يواځې
زمونږ جونګړې کۀ ړنګوي نو خېر دے
خو چې دَ خدائے کور کړي ودان يواځې
چرته چې اوسي دَ رڼا قاتلان
هلته به څنګ کړو چراغان يواځې؟
راټول به هم کړې دَ چا زړۀ او کنه؟
بس ماتول درته اسان يواځې؟
تۀ راغلې لاړې دَ خوشبو پۀ شانې
توقير شۀ پاتې پرېشان يواځې
لکه سپوږمۍ وي په اسمان يواځې
داسې په زړۀ مې ستا ارمان يواځې
همسفر ډېر وو خداې زده چرته لاړل؟
دَ عشق پۀ دشت کښې يم روان يواځې
دې کېفيت له دَ ژوند څۀ نوم ورکړم؟
چې روح يواځې هم مې ځان يواځې
زمونږه زړۀ زمونږ ځيګر پښتونخوا
دا مو شناخت دا مو پهچان يواځې
بس دې دَ دې هېواد نه کډه کوؤ
دلته پټکي دي او بوټان يواځې
زمونږ جونګړې کۀ ړنګوي نو خېر دے
خو چې دَ خدائے کور کړي ودان يواځې
چرته چې اوسي دَ رڼا قاتلان
هلته به څنګ کړو چراغان يواځې؟
راټول به هم کړې دَ چا زړۀ او کنه؟
بس ماتول درته اسان يواځې؟
تۀ راغلې لاړې دَ خوشبو پۀ شانې
توقير شۀ پاتې پرېشان يواځې