Tweet
راپورته شه پښتونه
لږ وپیژنه ځان
عالم وخت اسمان ته ته ويده پروت په بستر يې
تر څو به کور و کر يې؟
را پورته شه همت کړه
ژوندی يې حرکت کړه
غفلت ځنې نفرت کړه
نظر کړه هرې خوا ته د دنيا ګوره کارونه
راپورته شه پښتونه
څوک ګرځي په هوا کې
څوک ګرځي په درياب کې
سستي ده ما او تاکې
تر به په احتياج غواړو له يو بل نه سامان
لږ وپیژنه ځان
پخپله ته بيدار شه
قابل د کسب و کار شه
د علم طرفدار شه
د الاس او پښې به څه کړې چې بې علم اوبې هنر يې
تر څو به کور و کر يې؟
خپل فکر برابر کړه
نيکو ته دې نظر کړه
تاريخ نه ځان خبر کړه
تاريخ کې يې ليکلي ستا د پلار نيکه کارونه
راپورته شه پښتونه
تر څو به ستا وطن
تر څو به ستا ګلشن
نيولی زاغ زغن
غيرت وکړه همت وکړه ترې وشړه زاغان
لږ وپیژنه ځان
تر څو به نه پوهیږې
د بل ساز ته ګډېږې
په دروغو يې غولیږي
د نورو په لمسون سره د ورورنه مرور يې
تر څو به کور و کر يې
د خلکو په لمسون
ته مه منه بیلتون
که ځان ګڼې پښتون
پخپله توره ګوره چې دې پرې نه شي لاسونه
راپورته شه پښتونه
د يو نيکه او لاد يو
د يونيکه زوزاد يو
ټول يو پښتانه ياد يو
دا بېل بېل سره چا کړو زه دې کار ته يم حيران
لږ وپیژنه ځان
راځئ چې سره جم شو
په سمه لاره سم شو
اميد چې مقدم شو
دغه کار دنفاق دی چې يوه ورځ له بل بتر يې
تر څو به کور و کر يې؟
نور بس دی جهالت
موجب دی د ذلت
په کار دی څه همت
تمام پښتانه يو شئ په اخلاص ورکړئ لاسونه
راپورته شه پښتونه
غوږ ونيسئ هر لور ته
راتلونکي سيلاب شور ته
په ټينګ عزم شه پورته
نور وخت د اسرې نه دی مخامخ ځه په ميدان
لږ وپیژنه ځان
دا وخت د شجاعت دی
دا وخت د جديت دی
نه وخت د تجارت دی
رشوت مشوت نور پرېږده که دښتيا د پلار پسر يې
تر څو به کور و کر يې
خپل عزم عملي کړه
دنيا سره سيالي کړه
صحيح پښتونولي کړه
د مړو له اديرې نه دې راځي د فريادونه
راپورته شه پښتونه
دا خپل وطن دې خپل کړه
جوړه ګل و بلبل کړه
د خپل ملک جوړول کړه
پښتونه تاته ښايي مستقل پښتونستان
لږ وپیژنه ځان
دردمن زه ملنګ جان يم
غوڅ غوڅ په دې ارمان يم
زبون ولاړ حيران يم
پښتونه ژوندانه ځنې ته ولې بې خبر يې
تر څو به کور و کر يې
لږ وپیژنه ځان
عالم وخت اسمان ته ته ويده پروت په بستر يې
تر څو به کور و کر يې؟
را پورته شه همت کړه
ژوندی يې حرکت کړه
غفلت ځنې نفرت کړه
نظر کړه هرې خوا ته د دنيا ګوره کارونه
راپورته شه پښتونه
څوک ګرځي په هوا کې
څوک ګرځي په درياب کې
سستي ده ما او تاکې
تر به په احتياج غواړو له يو بل نه سامان
لږ وپیژنه ځان
پخپله ته بيدار شه
قابل د کسب و کار شه
د علم طرفدار شه
د الاس او پښې به څه کړې چې بې علم اوبې هنر يې
تر څو به کور و کر يې؟
خپل فکر برابر کړه
نيکو ته دې نظر کړه
تاريخ نه ځان خبر کړه
تاريخ کې يې ليکلي ستا د پلار نيکه کارونه
راپورته شه پښتونه
تر څو به ستا وطن
تر څو به ستا ګلشن
نيولی زاغ زغن
غيرت وکړه همت وکړه ترې وشړه زاغان
لږ وپیژنه ځان
تر څو به نه پوهیږې
د بل ساز ته ګډېږې
په دروغو يې غولیږي
د نورو په لمسون سره د ورورنه مرور يې
تر څو به کور و کر يې
د خلکو په لمسون
ته مه منه بیلتون
که ځان ګڼې پښتون
پخپله توره ګوره چې دې پرې نه شي لاسونه
راپورته شه پښتونه
د يو نيکه او لاد يو
د يونيکه زوزاد يو
ټول يو پښتانه ياد يو
دا بېل بېل سره چا کړو زه دې کار ته يم حيران
لږ وپیژنه ځان
راځئ چې سره جم شو
په سمه لاره سم شو
اميد چې مقدم شو
دغه کار دنفاق دی چې يوه ورځ له بل بتر يې
تر څو به کور و کر يې؟
نور بس دی جهالت
موجب دی د ذلت
په کار دی څه همت
تمام پښتانه يو شئ په اخلاص ورکړئ لاسونه
راپورته شه پښتونه
غوږ ونيسئ هر لور ته
راتلونکي سيلاب شور ته
په ټينګ عزم شه پورته
نور وخت د اسرې نه دی مخامخ ځه په ميدان
لږ وپیژنه ځان
دا وخت د شجاعت دی
دا وخت د جديت دی
نه وخت د تجارت دی
رشوت مشوت نور پرېږده که دښتيا د پلار پسر يې
تر څو به کور و کر يې
خپل عزم عملي کړه
دنيا سره سيالي کړه
صحيح پښتونولي کړه
د مړو له اديرې نه دې راځي د فريادونه
راپورته شه پښتونه
دا خپل وطن دې خپل کړه
جوړه ګل و بلبل کړه
د خپل ملک جوړول کړه
پښتونه تاته ښايي مستقل پښتونستان
لږ وپیژنه ځان
دردمن زه ملنګ جان يم
غوڅ غوڅ په دې ارمان يم
زبون ولاړ حيران يم
پښتونه ژوندانه ځنې ته ولې بې خبر يې
تر څو به کور و کر يې
