Tweet
يوه ښکلې شان څۀ داسې مرحله وه
چې ستا مينه مې په غېږه کښې اوده وه
ما وئيل جوړ منزل راغے چې کتل مې
د ژوندون هومره اوږده لاره پرته وه
کۀ دا مونږ شوه تر منزله رسولې
نو بيا خېر وۀ کۀ هر څو لاره اوږده وه
ژوند مې داسې يو غزل وۀ چې ما چاڼ کړو
نۀ ئې مطلع، نۀ ئې مقطع نۀ ئې مصرعه وه
چې مې پل د شاعرۍ په زمکه کېښود
دا زما د ژوندون لويه حادثه وه
کۀ مې سل واره د زړۀ دنيا رڼا کړه
په مزار د ارمانونو مې تيارۀ وه
ما وې لاړمه دنيا کړمه جوړ هېره
خو قيصه د رسوايۍ مې لا توده وه
د عزت پټکي ځوانانو ته په سر شو
د بانو په برخه تشه لوپټه وه
چې ستا مينه مې په غېږه کښې اوده وه
ما وئيل جوړ منزل راغے چې کتل مې
د ژوندون هومره اوږده لاره پرته وه
کۀ دا مونږ شوه تر منزله رسولې
نو بيا خېر وۀ کۀ هر څو لاره اوږده وه
ژوند مې داسې يو غزل وۀ چې ما چاڼ کړو
نۀ ئې مطلع، نۀ ئې مقطع نۀ ئې مصرعه وه
چې مې پل د شاعرۍ په زمکه کېښود
دا زما د ژوندون لويه حادثه وه
کۀ مې سل واره د زړۀ دنيا رڼا کړه
په مزار د ارمانونو مې تيارۀ وه
ما وې لاړمه دنيا کړمه جوړ هېره
خو قيصه د رسوايۍ مې لا توده وه
د عزت پټکي ځوانانو ته په سر شو
د بانو په برخه تشه لوپټه وه