Tweet
دا ځل ټاکنیز ایتلافونه د رایو په بانکونو راټول شوي. جنګسالار، مخالفه او موافقه جبهه نه غواړي، چې هره وسیله وي، خو چې واک ته پرې یو ګام نېږدې کېږي، فرق نه کوي.
چې د حل یوازینۍ لاره ټاکنې بولو، نو یوه رایه به مو د خوښې کاندید لپاره حتمي صندوق ته غورځوي، خو پدې سره هغه هیلې عملي کېدلای شي چې؛ ولس او په ځانګړې توګه ځوانان یې د اوسنۍ وضعې د بدلون لپاره شېبې شمېرې؟
قومي مشران، والیان، وزیران او ټول ښکته پورته دولتي او غیر دولتي ډلې د کاندیدانو ترمنځ په تګ راتګ ستړې دي، د ولایتونو، وزارتونو، معینیتونو او نورو پوستونو لپاره درګرده لاسلیکونه کېږي او هره ډله خپله راتلونکي له همدې ادرسه خوندي بولي.
یوه بله ډله ځوانان په ټولنیزه میډیا کې د یوه او بل کاندید په صفتونو نه مړېږي او بریالیتوب یې د اوسنۍ وضعې د چورلټ بدلون لپاره سل په سلو کې رښتینی بولي.
د کاندیدانو ترمنځ د پوهې، استدلال او منطق پر اساس یو پر بل فوقیت شته، خو په ځینو حقیقتونو لاسي سترګې پټوو او دغه حالت د روښانه راتلونکې هیلې تر خوبونو محدودوي.
زه داسې مهال کابل پوهنتون ته کامیاب شوم، چې اشرف غني احمدزي ترې لا وړاندې څادر څنډلی و او د کابل پوهنتون له ریاسته یې خدای پاماني کړې وه، په لیلیه کې به مې له محصلینو ډېر وخت په کابل پوهنتون کې د اشرف غني احمدزي د اصلاحاتو په اړه اورېدل.
اشرف غني د زړو او تاریخ تېره استادانو پر ځای په ځوان کهول د تکیې ډېر لېواله وو، خو په ځوانو او له عصري علومو سره بلدو ځوانو استادانو د زړو هغو ځای ډکول هم له ننګونې خالي کار نه وو.
زاړه استادان چې یا د پخوانیو رژیمونو میراث و او یا له عصري علومو دومره لرې و، چې اوس یې هم ډېره تکیه د دېرشو کالو په پخوانیو چپټرونو وه، نو دوی ددې ادلون، بدلون پلویان نه ول او ځینې وخت خو پدې موضوعاتو غوغا هم جوړه شوه.
د دغې ډلې د هر استاد تر شا یو جهادي قومندان، د یوې سیمې ډلګۍ او د ایډیالوژیکو ګټو پلویان راټول شوي وو، چې د ملي مشارکت په نوم یې د استادۍ پوستونه هم قربانیان وو.
د کابل پوهنتون ریاست ته د ډاکتر اشرف غني په راتلو ځوانان ډېر خوښ ول او پوهنتون کې یې هر کوچنی تغیر د سباني لوی تغیر لپاره پلګه حسابوله، خو کله چې اصلاحات هم د ملي مشارکت په نوم د ایډیالوژیکو ګټو قرباني شول، نو تېږې درنې پخپل ځای پاتې شوې.
دا د یوې اکاډمیکې ساحې د اصلاحاتو او تغیراتو بېلګه ده، چې په ولایت او وزارت کې یې عملي کول، د کوه قاف له فتحې کم کار ندی.
که تر ټاکنو وروسته بریالی کاندید اوسنی راټول کړی ګند هم پاک کړي، نو لوی بریالیتوب به یې وشمېرو او تردې پورته شعارونه یې ځکه تبلیغات دي چې عملي کېدل یې ناشوني دي.
د ملي مشارکت عملیه په اوسني نظام کې ښه ډېره ښکته پورته شوه، خو دې چوکاټ هغه ځوانان زړه توري کړل، چې د پوهې په وسیله د پرمختګ او اوسنۍ وضعې د خلاصون هوډ لري.
کټ مټ همدغه مسله سر له اوسه د اوسنیو کاندیدانو ترمنځ روانه ده. د رایو بانکونه په قومي، ژبني او سمتي لحاظ خپل شوي دي او دغه څه له فساده د یوې پوره پاکې راتلونکې ادارې تمه شکوي.
د کمپاینونو له پیله تر پرونه راته د ګڼو کاندیدانو په اړه دا خبره بیخي عملي شوه چې؛ ټول یې په راتلونکو ټاکنو کې د رایو ترلاسه کولو لپاره یوازې سرونه مهم بولي.
دا معیار سر له اوسه حکاکي شوی ښکاري، نو په همدې اساس پدې پل مخ په وړاندې تګ زما په شمول د ګڼو ځوانانو هغه توقعات په اوبو لاهو کېدو ته نېږدې کړي، چې د اوسني نظام په پرتله د راتلونکي هغه غوره والی د مثبتو تغیراتو، پوهې او پرمختګ په اساس بولي.
د همدغو ټولو جوړجاړیو له وجې اوسنی نظام په نړیواله سطحه د فساد د مخکښ نظام لقب ګټلی دی او که چېرې بیا همدغه څه تکرارېږي، چې د هر کاندید په رهبرۍ وي له اوسني سره به یې ډېر فرق نه وي.
دا به هم له ډېره مجبوریته خپله خوشبختي وبولو، خو چې خدای له دې هم بدترې شپې ورځې را ونه ګوري، چې اوسني به پریمانه دعا ګوی پیدا کړي.
چې د حل یوازینۍ لاره ټاکنې بولو، نو یوه رایه به مو د خوښې کاندید لپاره حتمي صندوق ته غورځوي، خو پدې سره هغه هیلې عملي کېدلای شي چې؛ ولس او په ځانګړې توګه ځوانان یې د اوسنۍ وضعې د بدلون لپاره شېبې شمېرې؟
قومي مشران، والیان، وزیران او ټول ښکته پورته دولتي او غیر دولتي ډلې د کاندیدانو ترمنځ په تګ راتګ ستړې دي، د ولایتونو، وزارتونو، معینیتونو او نورو پوستونو لپاره درګرده لاسلیکونه کېږي او هره ډله خپله راتلونکي له همدې ادرسه خوندي بولي.
یوه بله ډله ځوانان په ټولنیزه میډیا کې د یوه او بل کاندید په صفتونو نه مړېږي او بریالیتوب یې د اوسنۍ وضعې د چورلټ بدلون لپاره سل په سلو کې رښتینی بولي.
د کاندیدانو ترمنځ د پوهې، استدلال او منطق پر اساس یو پر بل فوقیت شته، خو په ځینو حقیقتونو لاسي سترګې پټوو او دغه حالت د روښانه راتلونکې هیلې تر خوبونو محدودوي.
زه داسې مهال کابل پوهنتون ته کامیاب شوم، چې اشرف غني احمدزي ترې لا وړاندې څادر څنډلی و او د کابل پوهنتون له ریاسته یې خدای پاماني کړې وه، په لیلیه کې به مې له محصلینو ډېر وخت په کابل پوهنتون کې د اشرف غني احمدزي د اصلاحاتو په اړه اورېدل.
اشرف غني د زړو او تاریخ تېره استادانو پر ځای په ځوان کهول د تکیې ډېر لېواله وو، خو په ځوانو او له عصري علومو سره بلدو ځوانو استادانو د زړو هغو ځای ډکول هم له ننګونې خالي کار نه وو.
زاړه استادان چې یا د پخوانیو رژیمونو میراث و او یا له عصري علومو دومره لرې و، چې اوس یې هم ډېره تکیه د دېرشو کالو په پخوانیو چپټرونو وه، نو دوی ددې ادلون، بدلون پلویان نه ول او ځینې وخت خو پدې موضوعاتو غوغا هم جوړه شوه.
د دغې ډلې د هر استاد تر شا یو جهادي قومندان، د یوې سیمې ډلګۍ او د ایډیالوژیکو ګټو پلویان راټول شوي وو، چې د ملي مشارکت په نوم یې د استادۍ پوستونه هم قربانیان وو.
د کابل پوهنتون ریاست ته د ډاکتر اشرف غني په راتلو ځوانان ډېر خوښ ول او پوهنتون کې یې هر کوچنی تغیر د سباني لوی تغیر لپاره پلګه حسابوله، خو کله چې اصلاحات هم د ملي مشارکت په نوم د ایډیالوژیکو ګټو قرباني شول، نو تېږې درنې پخپل ځای پاتې شوې.
دا د یوې اکاډمیکې ساحې د اصلاحاتو او تغیراتو بېلګه ده، چې په ولایت او وزارت کې یې عملي کول، د کوه قاف له فتحې کم کار ندی.
که تر ټاکنو وروسته بریالی کاندید اوسنی راټول کړی ګند هم پاک کړي، نو لوی بریالیتوب به یې وشمېرو او تردې پورته شعارونه یې ځکه تبلیغات دي چې عملي کېدل یې ناشوني دي.
د ملي مشارکت عملیه په اوسني نظام کې ښه ډېره ښکته پورته شوه، خو دې چوکاټ هغه ځوانان زړه توري کړل، چې د پوهې په وسیله د پرمختګ او اوسنۍ وضعې د خلاصون هوډ لري.
کټ مټ همدغه مسله سر له اوسه د اوسنیو کاندیدانو ترمنځ روانه ده. د رایو بانکونه په قومي، ژبني او سمتي لحاظ خپل شوي دي او دغه څه له فساده د یوې پوره پاکې راتلونکې ادارې تمه شکوي.
د کمپاینونو له پیله تر پرونه راته د ګڼو کاندیدانو په اړه دا خبره بیخي عملي شوه چې؛ ټول یې په راتلونکو ټاکنو کې د رایو ترلاسه کولو لپاره یوازې سرونه مهم بولي.
دا معیار سر له اوسه حکاکي شوی ښکاري، نو په همدې اساس پدې پل مخ په وړاندې تګ زما په شمول د ګڼو ځوانانو هغه توقعات په اوبو لاهو کېدو ته نېږدې کړي، چې د اوسني نظام په پرتله د راتلونکي هغه غوره والی د مثبتو تغیراتو، پوهې او پرمختګ په اساس بولي.
د همدغو ټولو جوړجاړیو له وجې اوسنی نظام په نړیواله سطحه د فساد د مخکښ نظام لقب ګټلی دی او که چېرې بیا همدغه څه تکرارېږي، چې د هر کاندید په رهبرۍ وي له اوسني سره به یې ډېر فرق نه وي.
دا به هم له ډېره مجبوریته خپله خوشبختي وبولو، خو چې خدای له دې هم بدترې شپې ورځې را ونه ګوري، چې اوسني به پریمانه دعا ګوی پیدا کړي.