Tweet
شمس بونيري
فيروز افريدي
د ښاغلي شمس بونيري صيب سره زما د ډير وخت پيژندګلو نه وه .خو د يو مبارز شاعر او اديب په حيث مې د ډيرې مودې نه په غائيبانه توګه پيژندو.
د روان کال د دوئيمې مياشتېپه يوه شپه (فروري 2013 ) مې په اسلام اباد کې په يوه دستوره کې وليدو .
دوئي سره د اوږدو خبرو اترو وروستو زه په دې نتيجه ورسيدم چې د حالاتو څپيړو وهلې دا انسان اوس دومره پوخ او سوچه شوې دے ،چې د دنيا د مخ ملازې او مصلحتونو ټول مصنوعي بدرنګه پوستکې ئې غورځولي (اړولي)دي ،او د يو سوچه او دروند پښتون په څير د يو سپين سپځلې انسان په شکل کې څرګند شوې دے.
هم دغه سوب دے چې که شمس بونيري هر څومره اوږدې خبري او نه ختميدونکي بحثونه کوي بيا هم په مخاطب انسان يو دروند او ژور اثر غورځوي او څوک د بونيري صيب په خبرو اوريدو نه ستړې کيږي.
د شمس بونيري په ذاتي ژوند ډير خبرې کيدلې شي او پکار هم ده چې د بونيري صيب د ژوند هر يو پټ اړخ څرګند کړې شي خو زما بدقسمتي دا ده چې د بونيرې صيب سره زما زياته ناسته نه ده شوې.
ما پخپله د بونيرې صيب مبارزې ليدلي نه دې
البته د هغه په حکله مې ډير څه اوريدلي دي.
بيا هم په لږه ناسته کې ما چې هغوئي د خپلې مشاهدې په رڼا کې ، د اوريدلو او لوستلو ، د خپلو يارانو او مخاليفينو له اړخه د کلهمو صفاتو او تورونو تهموتونو په تناظر کې وځيروو نو يو انتهائي ريښتونې او د دردمن زړه سختن راته وبريخيدو.
ما دا خبره محسوسه کړه چې بونيري دا غواړي او ډير په شدت سره ئې غواړي چې په هغه څه تير شوي يا هغه څه ليدلي او محسوس کړي دي هغه دې د خپل قام بچو ته په ايماندارئ او
اخلاص سره برڅيره کړي.
هغه ته د وخت ناکړدو شائيد چې دومره موقع ورنکره چې د خپل مافي الضمير ټول اړخونه مخي ته راولي خو بيا هم، په بيړه بيړه کې هغه څه لږ ډير کوشش کړې دے چې څه ئې په زړه او مازغو کې پراته دي ،د قام بچو ته ئې څرګند کړي او خپله فريضه پوره کړي.
د هغه دا هڅه يقينا چې تر څه حده پياوړې شوې ده
هغه څه هم چې ليکي يا په مجلسونو کې ئې وائي خلک ئې په سنجيدګئ سره لولي او اوري.
د ښاغلي بونيري صيب چاپي اثار شته او ډير زيات ليکلي داسې مواد لري چې چاپ ته چمتو دي
دا (........................)کتاب چې د افسانو دی او زما کوشش وو چې په دې افسانو څه وليکم خو له بده مرغه زه ونه توانيدم چې دا مسوده ،کومه چې د فوټو کاپي په شکل کې تر ما رارسيدلې ده ولوستلې شم .
ځکه چې دا مسوده د مختلفو کسانو په قلم ليکلې شوې يا د کاپئ څخه رانقل شوې ده او په مينځ کې قطع شوې ده.داسې معلوميږي چې چا هم دا کار کړې دے نو ځان ئې ترې خلاص کړې دے
زه ګمان کوم چې د وخت د نشتوالي له کبله بونيري صيب دا مسوده پخپله نه وي ليکلې او نه ئې بيرته د اصلاح په غرض لوستلي وي ځکه چې په دې کې په ډيرو ځائيونو کې د واقعاتو راواني منقطع شوي ده او د قيصۍ تاثر ئې خراب شوې دے، بيا هم چې کومې افسانې ما لوستلې شوې ،هغه په هر لحاظ ښې او د لوستلو وړ افسانې دي.
په دې افسانو کښې بونيرې صيب کوشش کړې دے چې په معاشرې يا ټولنه کې کومې نيمګړتياوې دي د هغې سدباب يا تدارک وکړې شي.
بونيرې صيب په ډيرو داسې کردارونو نيوکې هم کړې دي چې د وخت په لاسونو کې لوبيږې ،او د انجام نه بې خبره وي.هغوئي دومره خود غرضه او بې خبره دي دي چې دا احساس ورته نه کيږي چې د دوئي دا بې خبرې به د قام او خاورې ته څومره د زيان سوب جوړيدلي شي.
د ذاتي مفاداتو غلامان خلق او کردارونه ئې غندلي دي،او کوشش ئې دا کړې دے چې د دې منفي اړخونه ئې خپل قام او اولس ته بې له خوفه په ډاګه کړي.
د بونيري صيب قلم په داسې کردارونو نه دې ودريدلې چې هغه جابر دي او خلق د يرې ترهې له کبله په هغوئي قلم نشي پورته کولې .
د خپل علمي استعداد ،او عملي تجربو عکاسي ئې په اکثرو افسانو کې بريخې او کوشش ئې دا کړې دے چې د بونيرې صيب ليک د معاشرتي بدو رويو د اصلاح وړ وګرځي
د بونيرې صيب ټول ژوند د خپلې ټولنې د اصلاح په هيلو تير شوې دے .
بونيرې صيب په عملي ژوند کې هم د داسې خلکو پيروي کړې ده چې هغوئي په ټولنه کې د بدو دودونو او غلطو رسمونو ختمول غوښتل او د پښتون قام او اولس د خير او ښيګړې شتمني ئې غوښتله .
بونيرې صيب د يو سوچه پښتون وګړي عملي کردار لوبولې دے او د يو باشعوره تعليم يافته پښتون په څير ئې د قام ،ملت او خاورې غم ژړلې دے.
_________________
فيروز افريدي
د ښاغلي شمس بونيري صيب سره زما د ډير وخت پيژندګلو نه وه .خو د يو مبارز شاعر او اديب په حيث مې د ډيرې مودې نه په غائيبانه توګه پيژندو.
د روان کال د دوئيمې مياشتېپه يوه شپه (فروري 2013 ) مې په اسلام اباد کې په يوه دستوره کې وليدو .
دوئي سره د اوږدو خبرو اترو وروستو زه په دې نتيجه ورسيدم چې د حالاتو څپيړو وهلې دا انسان اوس دومره پوخ او سوچه شوې دے ،چې د دنيا د مخ ملازې او مصلحتونو ټول مصنوعي بدرنګه پوستکې ئې غورځولي (اړولي)دي ،او د يو سوچه او دروند پښتون په څير د يو سپين سپځلې انسان په شکل کې څرګند شوې دے.
هم دغه سوب دے چې که شمس بونيري هر څومره اوږدې خبري او نه ختميدونکي بحثونه کوي بيا هم په مخاطب انسان يو دروند او ژور اثر غورځوي او څوک د بونيري صيب په خبرو اوريدو نه ستړې کيږي.
د شمس بونيري په ذاتي ژوند ډير خبرې کيدلې شي او پکار هم ده چې د بونيري صيب د ژوند هر يو پټ اړخ څرګند کړې شي خو زما بدقسمتي دا ده چې د بونيرې صيب سره زما زياته ناسته نه ده شوې.
ما پخپله د بونيرې صيب مبارزې ليدلي نه دې
البته د هغه په حکله مې ډير څه اوريدلي دي.
بيا هم په لږه ناسته کې ما چې هغوئي د خپلې مشاهدې په رڼا کې ، د اوريدلو او لوستلو ، د خپلو يارانو او مخاليفينو له اړخه د کلهمو صفاتو او تورونو تهموتونو په تناظر کې وځيروو نو يو انتهائي ريښتونې او د دردمن زړه سختن راته وبريخيدو.
ما دا خبره محسوسه کړه چې بونيري دا غواړي او ډير په شدت سره ئې غواړي چې په هغه څه تير شوي يا هغه څه ليدلي او محسوس کړي دي هغه دې د خپل قام بچو ته په ايماندارئ او
اخلاص سره برڅيره کړي.
هغه ته د وخت ناکړدو شائيد چې دومره موقع ورنکره چې د خپل مافي الضمير ټول اړخونه مخي ته راولي خو بيا هم، په بيړه بيړه کې هغه څه لږ ډير کوشش کړې دے چې څه ئې په زړه او مازغو کې پراته دي ،د قام بچو ته ئې څرګند کړي او خپله فريضه پوره کړي.
د هغه دا هڅه يقينا چې تر څه حده پياوړې شوې ده
هغه څه هم چې ليکي يا په مجلسونو کې ئې وائي خلک ئې په سنجيدګئ سره لولي او اوري.
د ښاغلي بونيري صيب چاپي اثار شته او ډير زيات ليکلي داسې مواد لري چې چاپ ته چمتو دي
دا (........................)کتاب چې د افسانو دی او زما کوشش وو چې په دې افسانو څه وليکم خو له بده مرغه زه ونه توانيدم چې دا مسوده ،کومه چې د فوټو کاپي په شکل کې تر ما رارسيدلې ده ولوستلې شم .
ځکه چې دا مسوده د مختلفو کسانو په قلم ليکلې شوې يا د کاپئ څخه رانقل شوې ده او په مينځ کې قطع شوې ده.داسې معلوميږي چې چا هم دا کار کړې دے نو ځان ئې ترې خلاص کړې دے
زه ګمان کوم چې د وخت د نشتوالي له کبله بونيري صيب دا مسوده پخپله نه وي ليکلې او نه ئې بيرته د اصلاح په غرض لوستلي وي ځکه چې په دې کې په ډيرو ځائيونو کې د واقعاتو راواني منقطع شوي ده او د قيصۍ تاثر ئې خراب شوې دے، بيا هم چې کومې افسانې ما لوستلې شوې ،هغه په هر لحاظ ښې او د لوستلو وړ افسانې دي.
په دې افسانو کښې بونيرې صيب کوشش کړې دے چې په معاشرې يا ټولنه کې کومې نيمګړتياوې دي د هغې سدباب يا تدارک وکړې شي.
بونيرې صيب په ډيرو داسې کردارونو نيوکې هم کړې دي چې د وخت په لاسونو کې لوبيږې ،او د انجام نه بې خبره وي.هغوئي دومره خود غرضه او بې خبره دي دي چې دا احساس ورته نه کيږي چې د دوئي دا بې خبرې به د قام او خاورې ته څومره د زيان سوب جوړيدلي شي.
د ذاتي مفاداتو غلامان خلق او کردارونه ئې غندلي دي،او کوشش ئې دا کړې دے چې د دې منفي اړخونه ئې خپل قام او اولس ته بې له خوفه په ډاګه کړي.
د بونيري صيب قلم په داسې کردارونو نه دې ودريدلې چې هغه جابر دي او خلق د يرې ترهې له کبله په هغوئي قلم نشي پورته کولې .
د خپل علمي استعداد ،او عملي تجربو عکاسي ئې په اکثرو افسانو کې بريخې او کوشش ئې دا کړې دے چې د بونيرې صيب ليک د معاشرتي بدو رويو د اصلاح وړ وګرځي
د بونيرې صيب ټول ژوند د خپلې ټولنې د اصلاح په هيلو تير شوې دے .
بونيرې صيب په عملي ژوند کې هم د داسې خلکو پيروي کړې ده چې هغوئي په ټولنه کې د بدو دودونو او غلطو رسمونو ختمول غوښتل او د پښتون قام او اولس د خير او ښيګړې شتمني ئې غوښتله .
بونيرې صيب د يو سوچه پښتون وګړي عملي کردار لوبولې دے او د يو باشعوره تعليم يافته پښتون په څير ئې د قام ،ملت او خاورې غم ژړلې دے.
_________________
Comment