Tweet
'زه تنــقـيـــد خــو بــه کــومـــه'
د قلندر صيب د "سباؤن" نه يو انتخاب.
د قلندر صيب د "سباؤن" نه يو انتخاب.
ګرانو ملګرو!
د وطن دا حالات سړے ډير غمجن کړي. دې تيرو يو سو ورځو کښې بيا دغه واقعاتو خلک د خپلو زړونو ته نزدې خپل خپلوانو، يارانو او دوستانو نه جدا کړل. بس د خدائے په چارو د چا لاس نه رسي، الله دي مونږه له خير راکړي.
دا د قلندر مومند صيب يو نظم مې لوستلے وو، کم چې هغوي په کال 1958 کښې ليکلے وو. خو که ورته اوګورۍ نو د پښتونخوا ده اوسني حالاتو سره دوه څلويښت (42) کاله پس هم پوره سمون خوري.
ما ويل چې ستاسو سره ئې شريک کړم، کيدے شي ستاسو هم خوښ شي. لږ اوږد دے خو پوره د وئيلو وړ دے:
د وطن دا حالات سړے ډير غمجن کړي. دې تيرو يو سو ورځو کښې بيا دغه واقعاتو خلک د خپلو زړونو ته نزدې خپل خپلوانو، يارانو او دوستانو نه جدا کړل. بس د خدائے په چارو د چا لاس نه رسي، الله دي مونږه له خير راکړي.
دا د قلندر مومند صيب يو نظم مې لوستلے وو، کم چې هغوي په کال 1958 کښې ليکلے وو. خو که ورته اوګورۍ نو د پښتونخوا ده اوسني حالاتو سره دوه څلويښت (42) کاله پس هم پوره سمون خوري.
ما ويل چې ستاسو سره ئې شريک کړم، کيدے شي ستاسو هم خوښ شي. لږ اوږد دے خو پوره د وئيلو وړ دے:
'زه تنـقـيـــد خــو بــه کــومـــه'
د ســرو ګلــو مملـکت کښې تاجداري چې د خــــار وينـــم
د ګلاب پـــه هـــره څــانـګه چـــې ګلـــــونـه پــــه دار وينـــم
پســــرلي کښې بلبــلان چې ارمـــاني د چــغـــــار وينـــم
چې لوټ شوے ګلشن وينـــم تـــالا شـوے ګلــــزار وينـــم
او په داسې حال کښې هم زه ښه خوشحاله مليار وينـــم
نـــو که هيڅ نــــه شــم کــولے نــو تهديـــد خوبـــه کومــــه
چــې د پـــاکـو پـلـوشــو وي عـصـمـتـونـه خـطـــره کـښــې
د چـمـــن د ســـرو کلــــو وي نکـهـتــونــه خـطـــره کـښــې
لــه پـستـــۍ ځـنـــې ولاړ وي رفـعـتــونــه خـطـــره کـښــې
لــه يـــو کـس وي د عالــمـــــو راحـتــونــه خـطـــره کـښــې
د شــيطـــان لـه دسيــســو وي جنتــونــه خـطـــره کـښــې
په دې حــال کښې د مــظلــومــو زه تائيـــد خـوبــه کـومـــه
چـې په ګـرانــه پـښــتونـخـوا مې مغـلتيــا کــړي چپـاوونــه
لـــه ننــګـــراره تــر بـــولانـــه پــه پـښــتـــون ووري اورونــــه
د مـنــدڼـــو پــه رغـــو کـښـــې مــغــــلان کـــړي اتڼـــونـــه
د سـپيــن غـــر په سپينــو څوکو راښــکاره شي ظلمتونــه
د خـيبـــر په ســـردرو کښـې چې بـې کــوره شي بازونـــه
پـيـــروي د قــــام پــه ننــګ د بــايـــزيـــد خــو بــه کــومــــه
روهـستـــان بانـــدې چې لـــړې د اټک لــه لـــورې راشـــي
په اسمان د پښتونخوا چې هم تڼـاشي هم بريښنا شـــي
بـدليـــونکے پـه دوزخ چــې دا جنت د پـښتــونـخـــوا شـــي
چې مومـند خټک يو ځائے شي اپريـدے ئې هم نوا شـــي
چې وطـن ايـمـل ايـمـل شي پښتــونخــوا دريـا دريـا شـــي
د خـوشـحــال خټـک،مــلګـــرو! زه تقـليـــد خو بـــه کـومــــه
چې په بــره پښتــونخــوا کې ميرويس خان يوه نــاره کـــړي
د ګـــرګانــــو ګـــرګـيــنـــانـــو لــبـــاده پـــــاره پــــــاره کـــړي
غـــازيـــان ســر په تلي کيږدي د جنګ ګرمه نــغـــاره کـــړي
د ايـمـل خوشحــال ارواح چــې لـــه جنتـــه ننـــــداره کـــړي
سـرښـنـدنکو پښتنــو ته چې نــعــــره کړي اشــــاره کـــړي
نـــو د تــــــيرو قــــربانيـــــــو زه تجــديـــــد خـو بـــه کـومــــه
د پـښتــــون په کــــور او کلــي چې د زور اورونـــه بـل شــي
چي انګـريز راته اورنـګ شي چې فـيرنګ راته مــغـــل شــي
په لړمون د پښتـونخوا کښې چې راسيخ د ظلم شل شــي
چې پخپل کور کښې مو وژني سترګې غټې د هر غل شي
باچــا خــان چې بيرغ واخلي او اولــــس ورسره مـــل شــي
نـو د پت پــاللــــو قـــــام تــه زه تـاکيــــــد خـو بـــه کـومــــه
چـې فـضـــا د پــاک وطـــن مې ســره لمبـــه شي ناګهانـه
هـشنــغــر سلګـۍ سلګــۍ شي او شولګـره شي ګريانـه
مياندې بورې په زلمو شي ساندې ساندې شي هر خوانـه
چــي د خـويــانــدو فــريـــادونـــه وروڼــه اروي لــه جـانــانـــه
د بـابــړې مــزکــه ســــره شــي اور وريــږي لــه اسـمــانــه
نـــو غــنـــدنــــه د شــمـــــر او د يــزيــــد خو بـــه کـــومــــه
چې د شپـــې نـوبت غــږيــږي او بنـــدي چې سبـــاؤن وي
چې د مـــال په بنيـادونــو انســانــانـــو کښې بيلتــــون وي
چې د يــو نصــيب وي زمــکــه او د بـل پکښــې للــــون وي
چې څو کســه وي ښــــيرازه او باقــي پکښـې زبــــون وي
چي ظالـــم چـرتـه نظـــام وي او ظالــــم چـرتـه قانـــون وي
که څـوک مـري که پاتــي کيږي، زه تنـقـيـــد خو بـه کـومـــه
(قلندر موند)
د ســرو ګلــو مملـکت کښې تاجداري چې د خــــار وينـــم
د ګلاب پـــه هـــره څــانـګه چـــې ګلـــــونـه پــــه دار وينـــم
پســــرلي کښې بلبــلان چې ارمـــاني د چــغـــــار وينـــم
چې لوټ شوے ګلشن وينـــم تـــالا شـوے ګلــــزار وينـــم
او په داسې حال کښې هم زه ښه خوشحاله مليار وينـــم
نـــو که هيڅ نــــه شــم کــولے نــو تهديـــد خوبـــه کومــــه
چــې د پـــاکـو پـلـوشــو وي عـصـمـتـونـه خـطـــره کـښــې
د چـمـــن د ســـرو کلــــو وي نکـهـتــونــه خـطـــره کـښــې
لــه پـستـــۍ ځـنـــې ولاړ وي رفـعـتــونــه خـطـــره کـښــې
لــه يـــو کـس وي د عالــمـــــو راحـتــونــه خـطـــره کـښــې
د شــيطـــان لـه دسيــســو وي جنتــونــه خـطـــره کـښــې
په دې حــال کښې د مــظلــومــو زه تائيـــد خـوبــه کـومـــه
چـې په ګـرانــه پـښــتونـخـوا مې مغـلتيــا کــړي چپـاوونــه
لـــه ننــګـــراره تــر بـــولانـــه پــه پـښــتـــون ووري اورونــــه
د مـنــدڼـــو پــه رغـــو کـښـــې مــغــــلان کـــړي اتڼـــونـــه
د سـپيــن غـــر په سپينــو څوکو راښــکاره شي ظلمتونــه
د خـيبـــر په ســـردرو کښـې چې بـې کــوره شي بازونـــه
پـيـــروي د قــــام پــه ننــګ د بــايـــزيـــد خــو بــه کــومــــه
روهـستـــان بانـــدې چې لـــړې د اټک لــه لـــورې راشـــي
په اسمان د پښتونخوا چې هم تڼـاشي هم بريښنا شـــي
بـدليـــونکے پـه دوزخ چــې دا جنت د پـښتــونـخـــوا شـــي
چې مومـند خټک يو ځائے شي اپريـدے ئې هم نوا شـــي
چې وطـن ايـمـل ايـمـل شي پښتــونخــوا دريـا دريـا شـــي
د خـوشـحــال خټـک،مــلګـــرو! زه تقـليـــد خو بـــه کـومــــه
چې په بــره پښتــونخــوا کې ميرويس خان يوه نــاره کـــړي
د ګـــرګانــــو ګـــرګـيــنـــانـــو لــبـــاده پـــــاره پــــــاره کـــړي
غـــازيـــان ســر په تلي کيږدي د جنګ ګرمه نــغـــاره کـــړي
د ايـمـل خوشحــال ارواح چــې لـــه جنتـــه ننـــــداره کـــړي
سـرښـنـدنکو پښتنــو ته چې نــعــــره کړي اشــــاره کـــړي
نـــو د تــــــيرو قــــربانيـــــــو زه تجــديـــــد خـو بـــه کـومــــه
د پـښتــــون په کــــور او کلــي چې د زور اورونـــه بـل شــي
چي انګـريز راته اورنـګ شي چې فـيرنګ راته مــغـــل شــي
په لړمون د پښتـونخوا کښې چې راسيخ د ظلم شل شــي
چې پخپل کور کښې مو وژني سترګې غټې د هر غل شي
باچــا خــان چې بيرغ واخلي او اولــــس ورسره مـــل شــي
نـو د پت پــاللــــو قـــــام تــه زه تـاکيــــــد خـو بـــه کـومــــه
چـې فـضـــا د پــاک وطـــن مې ســره لمبـــه شي ناګهانـه
هـشنــغــر سلګـۍ سلګــۍ شي او شولګـره شي ګريانـه
مياندې بورې په زلمو شي ساندې ساندې شي هر خوانـه
چــي د خـويــانــدو فــريـــادونـــه وروڼــه اروي لــه جـانــانـــه
د بـابــړې مــزکــه ســــره شــي اور وريــږي لــه اسـمــانــه
نـــو غــنـــدنــــه د شــمـــــر او د يــزيــــد خو بـــه کـــومــــه
چې د شپـــې نـوبت غــږيــږي او بنـــدي چې سبـــاؤن وي
چې د مـــال په بنيـادونــو انســانــانـــو کښې بيلتــــون وي
چې د يــو نصــيب وي زمــکــه او د بـل پکښــې للــــون وي
چې څو کســه وي ښــــيرازه او باقــي پکښـې زبــــون وي
چي ظالـــم چـرتـه نظـــام وي او ظالــــم چـرتـه قانـــون وي
که څـوک مـري که پاتــي کيږي، زه تنـقـيـــد خو بـه کـومـــه
(قلندر موند)
